مقاله


کد مقاله : 13951112912144816

عنوان مقاله : روابط سرمتني (طولي و ژانري) اسكندرنامه‌هاي منظوم (فردوسي، نظامي و اميرخسرو)

نشریه شماره : 40 فصل بهار 1395

مشاهده شده : 155

فایل های مقاله :


  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
No Records Found

چکیده مقاله

«سرمتنيت» از مقوله¬هاي پنجگانۀ «ترامتنيت» ژرار ژنت است كه به بررسي روابط ژانر¬شناسانه يك اثر و روابط طولي ميان آن و ژانر متعلق بدان می¬پردازد. اين مقوله، براي بررسي آثاری مناسب است كه در گذر زمان دگرگون شده و بنا به دلايلي از جمله انتظارات اجتماعي و فكري روزگار خويش و توقعات مخاطبان، به آثاري گاه متمايز از نوع اوليۀ خويش تبديل شده¬اند؛ از جمله چنين آثاري اسكندرنامه¬ها هستند كه حماسه¬هاي تاريخي¬اند؛ اما مشخّصه‌هاي ژانري ديگري نيز در آنها وارد شده و آنها را به آثاري فراتر از حماسه¬هاي تاريخي تبديل كرده است. در این آثار چگونگی تأثیر این مشخصه¬ها بر سرشت حماسی این آثار و نیز ارتباط آنها با عنوان اسکندرنامه¬ قابل بررسی است. برای این منظور، عناصر سه ژانر موجود در این آثار، استخراج شد و چگونگی کاربرد ژانرهای تعلیمی و غنایی در رابطه با سرمتن حماسی بررسی گردید و مشخص شد وجود تداخل ژانری در اسکندرنامه¬های پس از فردوسی و نمود برجسته¬ ژانر تعلیمی هرچند زمینۀ حماسی این آثار را از بین نبرده، مقدمات تغییر عنوان این آثار به سوی خردنامه را ایجاد کرده است. در اين نوشتار ویژگی ژانري اسكندرنامه¬هاي منظوم (فردوسي، نظامي و اميرخسرو) و ارتباط سرمتنی آنها با ژانر اولیه و اصلیشان، حماسه و نیز با عنوان «اسكندرنامه»، بررسی شده است تا ارتباط سرمتني اين آثار و تحولات صورت¬گرفته در محتواي ژانري آنها مشخص شود.