مقاله


کد مقاله : 13940923112759742

عنوان مقاله : بررسي و نقد ابعاد شکلی زبان در آثار شاعران شاخص جریان شعر گفتار

نشریه شماره : 35 فصل زمستان 1393

مشاهده شده : 583

فایل های مقاله : 208 KB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 ساناز رحيم‌بيكي rahimbeiki@yahoo.com دانش آموخته دکترا
2 غلامحسين غلامحسين‌زاده ggholamhoseinzadeh@yahoo.com استادیار دکترا
3 قدرت‌ الله طاهري Ghodrat66@yahoo.com دانشیار دکترا

چکیده مقاله

در فرایند پدید آمدن شعر، تمامي عناصر دخيل در قالب زبان شکل مي¬گيرد. به همين دليل قطعاً زبان، يکي از اساسي¬ترين عوامل در آفرينش شعر است. شعر گفتار، شاخه¬اي نوظهور از شعر معاصر در دو دهۀ¬ اخير (هفتاد و هشتاد) ایران است و چون شاعران شعر گفتار مدعي بهره¬گيري از قابليت¬هاي موجود در لايه‌هاي مختلف زبان مرسوم در ميان تودۀ مردم هستند، بررسي ابعاد شکلی زبان در اين جریان شعری¬ در درجۀ اول اهميت قرار مي¬گيرد. از آنجا که خودِ این جریان شعری در ادبیات دانشگاهی چندان مورد توجه قرار نگرفته است، معرفی و تبیین ویژگی¬های شکلی و محتوایی آن گامی مهم در شناخت تحولات ادبی معاصر است. به همين منظور در اين مقاله کوشش مي¬شود تا ضمن تعريفی مختصر از شعر گفتار و پیشینۀ آن، ويژگي¬هاي زباني آن با تمرکز بر آثار شاعران شاخصی از جمله رضا براهنی، علی باباچاهی، مهرداد فلاح، حافظ موسوی و سید علی صالحی تبيين شود. روش تحلیل در مقالۀ حاضر، مطالعۀ سبکی- زبان‌شناختی است و ویژگی¬های مهم زبان در سه دستگاه آوایی، صرفی و نحوی مطالعه شده است. شعر گفتار بر پايۀ زبان محاوره شکل مي¬گيرد و با فاصله گرفتن از کاربرد زبان ادبي، از سطوح مختلف آوايي، واژگاني و نحوي زبان عاميانه استفاده مي‌کند. شاعران شعر گفتار علاوه بر واژگان، اصطلاحات و کنايات و ضرب‌المثل‌هاي عاميانه، اصوات محيط پيرامون خود را نيز براي غنا بخشيدن به زبان شعرهايشان به کار مي¬گيرند.