مقاله


کد مقاله : 1397041712920143135

عنوان مقاله : اسلوب معادله و شرط تعلیق به محال

نشریه شماره : 50 فصل پاییز 1397

مشاهده شده : 119

فایل های مقاله : 212 KB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 سردار بافکر s.bafekr@yahoo.com دانش آموخته دکترا

چکیده مقاله

شگردهای ادبي «اسلوب ¬معادله» و «شرط تعلیق به محال»، از مهم¬ترین و پرکاربردترین گونه¬های تمثیل در سبک هندی هستند. شعرای سبک هندی برای ملموس و عینی کردن مفاهیم کلی و انتزاعی و القای مطلب خود به مخاطب از این هنرهای ادبي استفاده کرده¬اند و کاربرد شکل¬های مختلف این شگردها، نیاز زبانی آنها را در بیان رسا و زیبای معنای موردنظر برآورده ساخته است. استفاده از اسلوب معادله و شرط تعلیق به محال در زبان علاوه بر تقویت محتوای کلام و صحّه گذاشتن بر یک تفکر جمعی، در تفهیم مطالب به خواننده بسیار مؤثر است. در این جستار، انواع اسلوب معادله و شرط تعلیق به محال و ویژگی¬های محتوایی و صوری و کارکردهای آنها نقد و بررسی شده است. پژوهش بر اساس نحوۀ كاربرد مصداق‌هاي اين آرایه¬های ادبی در آثار مهم سبك هندي و ملاحظۀ ديدگاه‌هاي صاحب¬نظران و دريافت شخصی نویسنده از اين هنرهای بلاغي صورت گرفته است. نتیجه کلی مقاله این است که اسلوب ¬معادله و شرط تعلیق به محال، در سبك هندي به¬خاطر نیاز به بیان رسا و روشنِ تجربه¬ها، اندیشه¬ها و مفاهیم عرفانی فراوان به¬کار رفته¬اند به¬گونه¬ای که می¬توان آن¬ها را از برجسته¬ترین ویژگی¬های بلاغی آثار ادبی این دوره و از رازهای زیبایی و ذوق‌پسندي و تأثیر زبان آنها بر خواننده به‌شمار آورد.