مقاله


کد مقاله : 139507101428523489

عنوان مقاله : کنایه‌های ترکیبی در غزلیات بیدل

نشریه شماره : 46 فصل پاییز 1396

مشاهده شده : 374

فایل های مقاله : 211 KB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 سیاوش حق‌جو siavashtavasin@yahoo.com دانشیار دکترا
2 محسن سرمدی sarmadimohsen30@gmail.com دانش آموخته کارشناسی ارشد

چکیده مقاله

یکی از انواع کنایه¬های ترکیبی صناعتی است که از آمیختن دو صنعت بیانی کنایه و استعارۀ مکنیه با صنعت بدیعی ایهام پدید می¬آید و با آن که در سبک خراسانی نمونه¬هایی دارد و در سبک عراقی و شیوۀ آذربایجانی نیز توجّه بسیار بدان شده است، بیشترین فراوانی¬اش در سبک هندی است؛ به صورتی که شاید بتوان گفت که سبک¬سازترین صناعت در این شیوه است و از این روست که در منظری عام، تصوّر طرز هندی بدون آن و صناعات خویشاوندش محال می¬نماید. فراواني اين صنعت در غزليات بيدل (1054-1132ق) نیز به‌حدّي است كه به-طور متوسّط تقریباً در هر غزل او هست و آن هم بیش از یک بار. بررسی این صناعت در 300 غزل اتّفاقی از 2900 غزل عبدالقادر بیدل دهلوی، جستار کنونی را پدید آورده است. بیدل به یاری این صنعت چیزهایی گونه‌گون را (از طبیعت و برساخته¬های انسان گرفته، تا خُردترین حالات و حتی اسامی معنا) در جایگاه مستعارله به کار می¬برد و آن گاه کنایه¬هایی غالباً انسانی را، آمیخته به ایهام، بدانها نسبت می¬دهد و تصاويري نو می¬سازد.