مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش زبان و ادبیات فارسی 1735-1030 18 57 2021 11 9 Stylistic Study and Analysis of Black Humor in Short Stories by Bahram Sadeghi بررسی و تحلیل سبک‌شناسانۀ طنز سیاه در داستان‌های کوتاه‌ بهرام صادقی 95 121 fa نیره شاطری گروه زبان و ادبیات فارسی ، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ايران محبوبه خراسانی ادبیات و علوم انسانی مرتضی رشیدی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 2020 10 3 Black humor is a form of comedy that seeks to show suffering and boredom, anonymity and emptiness, worriment and death anxiety, and fear and loneliness of contemporary man through satire. Bahram Sadeghi is one of the novelists who carefully and delicately used the ability and capacity of black humor and has used this literary device in his short stories, which were mainly written between 1965 and 1962 and published in the collection of stories "Sangar va Ghoghomehaye Khali (its translation in English:Trench and EmptyThermoses)". The main question of the research is what are the stylistic features of black humor in Bahram Sadeghi's short stories and what methods has the author used to include black humor in the stories and what goals has he pursued? In response, it should be said that Sadeghi has highlighted black humor in his stories by using contradiction, miniaturization, magnification, Gothic atmosphere and deviation from the subject. He has sought to indirectly reflect the issues of his time, to reveal the reality of life by criticizing obsessive disorders, political conflicts and cultural petrifications and to represent his perception of life experience. طنز سیاه یکی از گونه‌های طنز به شمار می‌رود که با چشم‌اندازی تمسخرآمیز درصدد است تا رنج و ملال، بی‌هویتی و پوچی، اضطراب‌آفرینی و مرگ‌اندیشی، و ترس و تنهایی انسان معاصر را به تصویر بکشد. بهرام صادقی از جمله داستان‌نویسانی است که با دقت و ظرافت، از قابلیت و ظرفیت طنز سیاه استفاده کرده و این شگرد ادبی را در داستان‌ های کوتاه‌ خود که عمدتاً در فاصلۀ سال‌های ۱۳۳۵تا۱۳۴۱ نوشته و در مجموعه‌داستان «سنگر و قمقمه‌های خالی» منتشر شده، به کار برده است. سؤال اصلی پژوهش این است که: شاخص‌های سبک‌ساز طنز سیاه در داستان‌کوتاه‌های بهرام صادقی کدام‌اند؟ و نویسنده با چه روش‌هایی طنز سیاه را در لابه‌لای داستان‌ها گنجانده و چه مقاصد و اهدافی را دنبال می‌کرده است؟ در پاسخ باید گفت: صادقی با به‌کارگیری تضاد و تناقض، کوچک‌نمایی، بزرگ‌نمایی، فضاسازی‌های گوتیک و انحراف از موضوع، طنز سیاه را در داستان‌هایش برجسته ساخته است و در پی آن بوده تا مسائل زمانۀ خویش را به شکلی غیرمستقیم بازتاب دهد و با انتقاد از وسواس‌های فکری، کشمکش‌های سیاسی و تحجرهای فرهنگی، دریافت خود از تجربۀ زیستی را بازنمایاند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11678