مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش زبان و ادبیات فارسی 1735-1030 13 38 2015 12 22 A Critical Review and Analysis of the Narrative Technique in a Story of the Golestan of Saadi تحلیل انتقادی شیوۀ روایت‌پردازی حکایتی از گلستان سعدی (جوان مشت‌زن) 1 10 fa طیبه پرتوی‌راد دانشگاه حضرت معصومه (س) مصطفی گرجی دانشگاه پیام نور 2016 7 10 One of the main subjects that has been a matter of attention to the literary researchers is reviewing the narrative techniques of the poets and writers who are well known in the field of narration. Discovering the mystery of these narratives, not only can manifest the value of the previous works, but also helps today’s writers in achieving the effective narrative techniques. Discovering the deeper layers of the Golestan of Saadi demands deep thinking, and through reviewing and reinterpreting it, new literary potentials can be found. This research aims at a critical study and analysis of narrative discourse and the structure of narration in the story about a young boxer in the third chapter of Golestan. It shows how much Saadi has been successful in induction of his beliefs through finding the proper forms related to them and based on the assimilation of form and content, he creates a piece of work which has different dimensions of a literary work all together, a work which satisfies the audience through different eras. یکی از مقوله های مهم که ذهن و ضمیر پژوهشگران ادبی را به خود معطوف کرده و با بررسی فنّ روایت پردازی شاعران و نویسندگانی است که در حوزه روایت‌پردازی صاحب‌نام بوده اند. کشف راز و رمز این روایت‌پردازی ها هم می تواند ارزش‌ آثار پیشینیان را آشکارتر کند و هم به نویسندگان امروز در راستای دستیابی به فنون روایی تأثیرگذار یاری رساند. در این ‌بین، گلستان سعدی یکی از آثاری است که با تعمق بیشتر می‌توان به لایه‌های عمیق‌تر آن دست‌یافت و با بازخوانی و دیگرگونه خوانی آن، ظرفیت های ادبی تازه‌ای را در آن یافت. پژوهش حاضر با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و به روش توصیفی- تحلیلی به بررسی و تحلیل انتقادیِ گفتمان روایی و ساختار روایت پردازی حکایت «جوان مشت‌زن» در باب سوم گلستان می‌پردازد و به مخاطب نشان می‌دهد که سعدی تا چه حد در گفتمان موجود توانسته است براي القاي معاني و انديشه‌هاي موردنظر خود، شکل متناسب با آن را بيابد و بر اساس همگونی شکل و محتوا به خلق اثری بپردازد که ابعاد گوناگون یک اثر هنری را توأمان داشته باشد و پاسخگوی مخاطبان در طول اعصار مختلف باشد. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10278