مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش زبان و ادبیات فارسی 1735-1030 3 4 2005 9 21 Naturalistic Novel (Nana), a Realistic Novel, (Lepere Goreiot); an Analytical Comparison مقايسه تحليلي رمان‌هاي ناتوراليستي «نانا» و رئاليستي «باباگوريو» 1 10 fa عبدالله حسن‌زاده ميرعلي 2015 9 20 Apparent similarity and difficult distinction between principles and rules of naturalism and realism, resulted in many mistakes for critics. So that sometimes naturalistic works introduced realistic works. In this essay principles and rules of these schools criticized and analysed in prominent works of Emile zola (Nana) and Balzac (Le pere Goreiot). While persons of NaNa are ordinary and usual, each represents specific social stratum and the author don’t emphasize on type – making. But in Le pere Goreiot persones given special salience (type) though they selected from society. Criticism in naturalistic works considered as struggle with diseases targeting organic unitary of community. But in realistic works, the deepest origins of social conflicts are investigated. Although, scientific rules of naturalism allows to address any object, regardless of class, subjects of naturalistic works often include middle class and lower class. But the realist writer in his/her works mostly focuses on realities and labour class suffers, in spite of dramatizing both high class and lower class. Most of naturalistic novels ended sorrowfully and tragic and annoy readers. yet realistic works, in spite of their dramatic and tragic end, are not catastrophic to this extent. شباهت ظاهري و دشواري تمايز اصول و قواعد مكاتب ناتوراليسم و رئاليسم، منشأ اشتباهات فراواني براي منتقدان بوده است. تا آنجا كه گاهي آثار ناتوراليستي به عنوان آثار رئاليستي معرفي مي‌شوند. در اين مقاله اصول و قواعد مكاتب فوق، در دو اثر برجسته ناناي اميل زولا و بابا گوريوي بالزاك، نقد و تحليل شده است. اشخاص داستاني «نانا» در عين عادي و معمولي بودن، هر يك معرف قشر معيني از جامعه‌اند و نويسنده ناتوراليست اصراري بر تيپ‌سازي ندارد. ولي در «باباگوريو» با وجود برگزيده شدن قهرمانان از ميان افراد جامعه، به آنها برجستگي خاصي (تيپ) ‌بخشيده مي‌شود. انتقاد در آثار ناتوراليستي به مثابة مبارزه با بيماري‌هايي تلقي مي‌شود كه بر وحدت ارگانيك جامعه هجوم مي‌آورد. اما در آثار رئاليستي عميق‌ترين ريشه‌هاي تضادهاي اجتماعي عصر كاويده مي‌شود. با وجود اينكه اصول علمي ناتوراليسم پرداختن به هر موضوعي را صرف نظر از طبقه مجاز مي‌داند، موضوع آثار ناتوراليستي بيشتر طبقات متوسط و پايين جامعه را شامل مي‌شود. اما نويسنده رئاليست در آثار خود با وجود به تصوير كشيدن هر دو طبقه بالا و پايين جامعه، بيشتر به واقعيت‌ها و رنج‌هاي مربوط به طبقه كارگر توجه مي‌كند. اكثر رمان‌هاي ناتوراليستي داراي پاياني اندوه بار، نگران كننده و فاجعه‌آميز هستند و موجب ناراحتي خواننده مي‌شوند. ولي آثار رئاليستي با وجود اينكه معمولاً پاياني غم انگيز دارند، تا حد آثار ناتوراليستي فاجعه‌آميز نيستند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10166