مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش زبان و ادبیات فارسی 1735-1030 3 5 2005 12 21 Apocalyptic in Sohrab Sepehri’s Hasht Ketab مكاشفه‌هاي پيش‌گويانه (Apocalyptic) هشت كتاب سهراب سپهري 1 10 fa مصطفی گرجی دانشگاه پیام نور 2015 9 20 Apocalyptic literature is one of the genre in the area of Sacred Books and religious-faith texts. Apocalyptic literature foresee past and future events by tools of various types based on the culture dominating the society and its opinions and express it in form of art, literature and by codified and symbolic language. Top and complete type of this, exists in Hannah Sacred Book, Nostrdamous universal apocalyptic and Farsi Shah Nemat-U Allah Vali literature. (Divan Ashaar, 1373:228). This issue have been circulated in any period of art and literature specially in Farsi contemporary literature. Among these we can mention Sohrab Sepehri’s, Forokh Farrokhzad and the likes ones poetries. This article tries to criticize and analyze its type of literature in the past and its origins and then criticize Sepehri’s Hasht Ketan from this view point and analyze the apocalyptic singled out in the ten areas such as dream and the likes. The major points is that pointing the first apocalyptic (poetic revelation and apocalyptic), Sohrab points to its second meaning namely apocalyptic while pointing the manifestation related tools proior to deal with the prediction itself and the event concerning the Last Time. يكي از انواع ادبي در حوزه متون ديني، به ويژه كتب مقدس، ادبيات آپوكاليپتيك است. آپوكاليپس به نوعي مكاشفه پيش‌گويانه اطلاق مي‌شود كه مكاشف با توجه به فرهنگ غالب جامعه و باورهاي خويش، حوادث آينده و گذشته را با ابزارهاي مختلف، رؤيت و در قالب هنر و ادب و با زبان رمزي و سمبليك بيان مي‌كند. نمونه بارز اين نوع در كتاب مقدس، «مكاشفه يوحنا» و در ادبيات جهاني مكاشفه‌هاي نوسترآداموس و در ادبيات فارسي برخي از اشعار شاه نعمت‌الله ولي است. اين مسئله در هر دوره از تاريخ هنر و ادب، به ويژه در ادبيات معاصر فارسي نيز جريان داشته است. در اين مقاله ضمن نقد و تحليل اين نوع ادبي در گذشته و عوامل پيدايش آن، هشت كتاب سپهري، از اين ديدگاه بررسي و بارزترين تجليات مكاشفه‌هاي پيش‌گويانه در چند زمينه نظير رؤيا، تفأل و تطير و... بررسي و تحليل مي‌شود. نكته مهم اين است كه سهراب در هشت كتاب علاوه بر معني نخستين مكاشفه به معني ثانويه آن يعني آپوكاليپس نيز نظر دارد و بيش از آنكه به خود پيش‌گويي و حوادث مربوط به آخرالزمان بپردازد، بيشتر به ابزارهاي تجلي آن عنايت دارد. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10156