مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103017532020713Resurrection of Meaning in The Ghazal Of Orfi Shirazi Based on Leech’s Semantic Deviationرستاخیز معنا در غزل «عُرفی شیرازی» بر پایة هنجارگریزی معنایی «لیچ»12110.29252/.17.53.1faمجیدخسرویدانشگاه رازی کرمانشاهخلیلبیگ‌زادهدانشگاه رازی کرمانشاه 0000-0003-0637-4700محمدایرانیدانشگاه رازی کرمانشاهغلامرضاسالمیاندانشگاه رازی کرمانشاه20181018The anomalies or deviation is one of the aspects of "resurrection of vocabulary" based on linguistics and it is one of the new literary criticism theories proposed within the framework of the Russian school of formalism. Orfi Shirazi, the Indian style poet, has created the Ghazal language of this style beyond the norm of his time and he has been sometimes created an individual style and new norm in the language of the Ghazal.Therefore, the words have a variable resurrection in the imagery and semantic creation of the early Indian lyric style and Orfi Shirazi, as one of the early lyricists of Indian style, has created phenomena in a wide variety of ways in the imagination and he has challenged the mind of the audience in confronting the ups and downs of the Ghazal's image. This research was conducted with the aim of explaining the new techniques of imagination and semantics in Orfi Shirazi Ghazal with a descriptive-analytical approach and relying on the semantic deviation of "Leech"and has shown he has created techniques of semantic deviation with rhetorical and meaningful images in Ghazal. Accordingly, explanation of the semantic deviation on the imagination of Orfi in the Ghazal and the explanation of how words are used in the structure of new images, is the main achievement of the research. فراهنجاری یا هنجارگریزی از وجوه «رستاخیز واژگان» بر مبنای زبان شناسی و از نظریّه های نقد ادبی جدید است که در چارچوب مکتب فرمالیسم روسی بیان شده ‌است. عُرفی شیرازی، سرایندة سبک هندی، زبان غزل آغازین این سبک را فراتر از نُرم زمان پدید آورده و گاه سبکی فردی و نُرمی تازه در زبان غزل آفریده ‌است. بنابراین واژگان، رستاخیزی پُرنوسان در تصویرسازی و معناآفرینی غزل آغازین سبک هندی دارند و عُرفی شیرازی به عنوان یکی از غزل سرایان آغازین سبک هندی، پدیده ها را در پهنۀ تخیّل به گونه ای دیگرگون آفریده و ذهن مخاطب را در رویارویی با فراز و فرودهای تصویری غزل به چالش کشیده ‌ است. این پژوهش با هدف تبیین شگردهای نوین تصویرسازی و معناپردازی در غزل عُرفی شیرازی با رویکردی توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر هنجارگریزی معنایی «لیچ» انجام شده و نشان داده ‌است که عُرفی شیرازی، شگردهای هنجارگریزی معنایی را با تصویرهای بلاغی و معناساز در غزل آفریده ‌ است. بر این اساس تبیین هنجارگریزی معنایی بر گسترۀ تصویرپردازی عرفی در غزل و تبیین چگونگی کاربرد واژگان در ساختار تصویرهای تازه، دستاورد اصلی پژوهش است.

http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11092

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103017532020713Introduction of Muhibullah Allahabadi’s “Sharh-e Fusus al-Hikam” and its abandoned Persian wordsمعرفی «شرح فصوص‌الحکم محب‌الله اله‌آبادی» و بررسی واژه‌های مهجور فارسی آن75100faیاسرحجتی نجف آبادیدانشگاه آزاد نجف آبادمهردادچترائیدانشگاه آزاد نجف آبادمحبوبه خراسانیدانشگاه آزاد نجف آباد20181110 Sheikh Mohebullah Mobarez, Pir Al-Ahabadi, is one of the Indian mystics of the 11th century AH, who has been greatly influenced by mysticism and the theory of the unity of existence of Ibn Arabi, the great mystic of the sixth century AH. He has written detailed and comprehensive explanations of Ibn Arabi's book "Fusus al-Hikam" in Persian and Arabic. The description of his Persian Fusus al-Hikam is a valuable book in which a great effort has been made to solve the ambiguities and difficulties of Fusus al-Hikam. This book, which is a Manuscript, has not been scientifically adapted and corrected before and not printed. One of the characteristics of this work is usage of some abandoned compounds and words in the period of growth and promotion of Persian language in the subcontinent. In this research, while introducing Alahabadi and his works, the abandoned words and phrases used in this book have been considered in terms of roots and grammatical rules, and their importance has been explained by mentioning the instances. شیخ محب الله مبارز، پیر اله آبادی از عرفای هندی قرن یازدهم هجری است که بسیار تحت تأثیر عرفان و نظریۀ وحدت وجود ابن عربی، عارف بزرگ قرن ششم هجری بوده است. وی بر کتاب «فصوص الحکم» ابن عربی شروحی مفصل و جامع به زبان های فارسی و عربی نگاشته است. شرح فصوص الحکم فارسی وی، کتابی است ارزشمند که در آن سعی وافری در حل ابهامات و غموض فصوص الحکم شده است. این کتاب که به صورت نسخۀ خطی است، پیش از این به صورت علمی تصحیح نشده و به چاپ نرسیده است. از ویژگی‌های این شرح، استفاده از برخی ترکیبات و لغات مهجور در دورۀ رشد و اعتلای زبان فارسی در شبه قاره است. در این پژوهش، ضمن معرفی اله آبادی و آثارش، لغات و ترکیبات لغوی مهجور مورد استفاده در این کتاب از حیث ریشه و قواعد دستوری مورد توجه قرار گرفته و با ذکر شواهد، اهمیت آنها تشریح گردیده است.

http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11113

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103017532020713The Hiatus between the Continuous Prefix / mi-/ and Present Stem in Standard Farsi: Generative Approachالتقای واکه میان پیشوند استمرار /mi-/ و ستاک حال در زبان فارسی: واج‌شناسی زایشی234710.29252/.17.53.23faشهینامیرجانیدانشگاه آزاد- قمعالیه کرد زعفرانلو کامبوزیاعلوم انسانیآرزونجفیانپیام نور20181217It is important to analyze the lexicological-phonological processes of the present stem in order to evaluate the generative capacity of each phonological process. The present article aims to identify and describe the lexicological-phonological processes in simple verbs with the initial vowel of standard Farsi after adding the continuous prefix / mi/. The research method is descriptive-analytical. In this research, in the method of data collection, there are 50 verbs out of 323 verbal roots based on Tabataba'i (1997), Dehkhoda Dictionary (2011), and Sokhan Dictionary (2003) which begin with vowels. The data have been transcribed according to the International Phonetic Alphabet "I.P.A" and then analyzed in the framework of generative phonological theory. Results show that in written or formal Farsi, "Hamza" or the glottal stop [ʔ] is added to verbs that begin with vowel and for this reason, they begin with "A"; but after adding the continuous prefix / mi- /, "Hamza" is not inserted in the spoken or informal Farsi and instead, the front vowel shortening process, raising /i/ and gliding as short vowel sequence and gliding [-ej-] and then raising the front central vowel [e] before gliding [j] as vowel sequence and glide [-ij-] are observed. In such structures, in the informal speech, there is no "Hamza" or the glottal stop [ʔ] in the verb structure. هدف از نگارش مقاله حاضر، شناسایی و توصیف فرآیندهای واژ- واجی موجود در فعل‌های سادۀ واکه آغازین زبان فارسی معیار، پس از افزودن پیشوند استمراری «می» /mi-/ است. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی است. در این پژوهش، درروش گردآوری داده‌ها، از 323 ستاک حال بر اساس طباطبائی (1376)، فرهنگ دهخدا (1390) و فرهنگ سخن (1382)، 50 فعل وجود دارد که با واکه آغاز می‌شوند. داده‌ها بر اساس الفبای آوانویسی بین‌المللی «آی، پی، ای» آوانگاری شده و سپس در چارچوب نظریه واج‌شناسی زایشی تحلیل می‌شوند. نتایج نشان می‌دهد که در زبان فارسی در ابتدای فعل‌هایی که با واکه آغاز می‌شوند در روساخت گفتار رسمی «همزه» یا انسداد چاکنایی [ʔ] درج می‌شود. پس از افزودن پیشوند استمرار/mi-/، دیگر «همزه» در گفتار غیررسمی درج نشده و به‌جای آن فرآیند کوتاه شدگی واکه پیشین، افراشته /i/ به‌صورت، توالی واکه کوتاه و غلت [-ej-] رخ می‌دهد. سپس ارتقاء واکه پیشین، میانی [e] در محیط پیش از غلت [j] به‌صورت توالی واکه و غلت[-ij-] مشاهده می‌شود. در چنین ساخت‌هایی دیگر «همزه» در التقاء واکه در گفتار غیررسمی مشاهده نمی‌شود.

http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11156

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103017532020713Discourse analysis committed and social literature Based on the ideas of Akhavān-Sāles تحلیل گفتمانی ادبیات متعهد و اجتماعی با تکیه بر نظرگاه «اخوان ‌ثالث»101131faمریممشرًفدانشگاه شهید بهشتی تهرانکلثوممیری اصلدانشگاه شهید بهشتی تهران2019522Discourse analysis as a linguistic approach to social science examines how literary works relate to the social environment and how these environments influence their method and style. Discourse of “committed and social literature” is one of the well-known discourses in contemporary literature which is analyzed in this paper, using Laclau and Mouffe’s method. Here, the formation of this discourse and Akhavān-Sālesʾs approach to it has been studied. It is shown in this paper that the relationship between literature and society causes Akhavān-Sāles as subject to be influenced by linguistic and non-linguistic discourse functions and the power behind the discourse. He consolidated his discourse system by creating deconstruction in rival discourses (Moje-no, Individual Romance, and Formalist Literature) and understanding the empty pointers of non-own discourses (literature's attention and commitment to people and society). In the semantic system of his own discourse, he considers society and its needs (as an independent variable) including art and literature (as a dependent variable) and by emphasizing the centeral pointer of one’s own discourse, he defines other floating pointers (such as art, artist, Ghazal, poem and poet). Using some strategies mentioned in this research, he seeks to strengthen his own discourse and weaken non- own discourses.تحليل گفتمان به عنوان رویكردي زبـان‌شناسـي از علـوم اجتمـاعي بـه بررسـي چگونگي پيوند آثار اديبان با محيط اجتماعي و تأثير اين محيط بر روش و اسلوب آنها مي‌پردازد. گفتمان ادبیات متعهد و اجتماعی از گفتمان‌های شناخته شده در حوزه ادب معاصر است که در این مقاله با استفاده از نظریه های لاکلا و موفه به تحلیل و بررسی علل شکل‌گیری و رویکرد «اخوان» در دفاع از این گفتمان می‌پردازیم. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که گره‌خوردگی و پیوند ادبیات و جامعه باعث می‌شود که اخوان به عنوان سوژه تحت‌تأثیر کارکردهای گفتمانی زبانی و غیر زبانی و قدرت پشت گفتمانی ناشی از رویدادهای اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در بستر تاریخی مورد نظر، در موقعیت‌سوژگی قرار گیرد و با ایجاد بحران و ساختارشکنی در گفتمان‌های رقیب (موج نو، رمانتیک فردی و ادبیات فرم‌گرا) و درک دال‌های خالی گفتمان‌ها‌ی غیر خودی (توجه و تعهد ادبیات به مردم و جامعه) به تثبیت نظام گفتمانی خود بپردازد. وی در نظام معنایی گفتمان خودی، جامعه و نیازهای آن را (متغیر مستقل) اعم از هنر و ادبیات (متغیر وابسته) می‌داند و با تأکید بر دال مرکزی گفتمان خودی، دیگر دال های شناور (هنر، هنرمند، غزل، شعر و شاعر) را تعریف می‌کند و با استفاده از راهبردهای حاشیه‌رانی، برجسته‌سازی و غیریت‌سازی سعی دارد تا گفتمان خودی را تقویت و گفتمان‌های غیر خودی را تضعیف کند.

http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11301

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103017532020713The function of headers of Florence's manuscripts in rewriting Shahnameh storiesکارکرد سرنویس‌های‌ نسخۀ فلورانس در بازنویسی داستان‌های شاهنامه4973faنیلوفرساداتعبدالهیمدرس دانشگاه تهران، دانش آموختۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران0000-0001-9887-33762019623Ancient literary stories must be told in a simple and fluent language in order to be compelling and comprehensible to today's audience. The process of narrating these tales in contemporary language should be in accordance with the principles that have two main axes: First, maintaining the structure of the story and the style of the author, and second, its conforming to the audience’s language and understanding. In this regard, rewriting and returning the stories of Shahnameh to prose, in addition to paying attention to the level of the audience, also requires knowledge about Ferdowsi's style and expression. On the other hand, attention should be paid to summarizing and simplifying stories. Each of the Shahnameh's rewrites has some degrees of summarizing and omitting story or artistic effects. But the omission of some sections damages the original structure of the story, does not reveal Ferdowsi's art in composing stories for the audience. There are several ways to convey these points and the story to the audience as completely as possible. Considering the linkage of the Shahnameh headers with the structure of the story, our suggestion in this article is to use this manuscripts of the Shahnameh based on their headings. As a notable example, we have used the Florence version, which is the oldest available version of the Shahnameh and while reviewing some of the problems in rewriting this work, we have provided solutions for more accurate rewriting.برای اینکه داستان‌های کهن ادبی برای مخاطب امروزی جذاب و قابل درک باشند، باید به زبانی ساده و روان نقل گردند. فرآیند نقل این روایات به زبان امروز باید با رعایت اصولی صورت می‌گیرد که دو محور اصلی دارند: نخست، حفظ ساختار داستان و سبک صاحب اثر، سپس همخوانی با زبان و درک مخاطبان. در همین باره بازنویسی و بازگردان داستان‌های شاهنامه به نثر، علاوه بر در نظر داشتنِ سطح مخاطب، به شناختی از سبک و بیان فردوسی نیاز دارد. از سویی به خلاصه و ساده سازی داستان‌ها باید توجه داشت. هر یک از بازنوشت‌های شاهنامه، درجاتی از تلخیص و حذف مطالب داستانی یا جلوه‌های هنری دارند. ولی حذف برخی بخش‌ها به ساخت اصلی داستان آسیب می زند و هنر فردوسی در سرایش داستان‌ها را نیز برای مخاطب آشکار نمی‌کند. برای حفظ این نکات و انتقال هرچه کامل‌تر داستان به مخاطبان می‌توان از روش‌های مختلفی بهره برد. نظر به پیوند سرنویس‌های شاهنامه با ساختار داستان، پیشنهاد ما در این مقاله بهره گرفتن از نسخه‌های شاهنامه با محوریت سرنویس‌های آنهاست. به عنوان مصداقی قابل توجه، به نسخۀ فلورانس که قدیم‌ترین نسخۀ در دسترس از شاهنامه است پرداخته‌ایم و ضمن نقد برخی مشکلات در بازنویسی این اثر، راهکارهایی برای بازنویسی دقیق‌تر ارائه داده‌ایم.

http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11329

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103017532020713The development of social identity in the story "Atr-e Sonbol, Atr-e Kaj" Based on the general theory of verbal humorتکوینِ هویت اجتماعی در داستان «عطر سنبل، عطر کاج» بر مبنای نظریۀ عمومی طنز کلامی13316010.29252/.17.53.133faفاطمهمظفریدانشگاه صنعتی شاهرودنویدفیروزیدانشگاه صنعتی شاهرود2019821"Atr-e Sonbol, Atr-e Kaj" is a Persian translation of the memoirs of Firoozeh Jazaieri Duma written based on her unique social experience as an Iranian immigrant living in the United States. The current paper aims to examine the components and mechanisms of the humor of mentioned story based on the "General Theory of Verbal Humor". In this method, the variables used to examine a funny narrative are divided into six categories: language, target, situation, narrative strategy, logical mechanism, and Script Opposition. In the present study, which is based on the target variable; It has been shown how Firoozeh, by targeting people outside the group and within the group, introduces appropriate and inappropriate social behaviors that she has encountered and achieves a new and selective identity; An identity that neither alienates her from her past values nor isolates her in the new culture. Her verbal humor can create a group bond between readers of different races, especially female audiences. In addition, in her funny narrative, "target" is higher than "Script Opposition " (variable of laughter).«عطرِ سنبل، عطرِ کاج»، ترجمۀ فارسی خاطراتِ فیروزه جزایری دوماست که بر اساس تجربۀ اجتماعی منحصربه فردش به عنوان یک مهاجر ایرانیِ ساکن آمریکا نوشته شده است. در این پژوهش، مؤلّفه ها و مکانیزمِ طنز داستانِ یادشده بر اساسِ «نظریۀ عمومی طنز کلامیِ» آتاردو بررسی شده است. در این روش، متغیّرهای به کار برده شده برای بررسیِ یک روایتِ طنز به شش دستۀ زبان، هدف، موقعیت، شیوۀ روایت، مکانیسمِ منطقی و تقابلِ انگاره تقسیم می شود. در پژوهشِ حاضر با تکیۀ بر متغیّرِ هدف نشان داده شده که فیروزه جزایری چگونه با هدف قرار دادن افراد برون گروه و درون گروه به معرفی رفتارهای مناسب و نامناسبِ اجتماعی که با آنها مواجه بوده، پرداخته است و به هویتی جدید و انتخابی میرسد؛ هویتی که نه او را از ارزش های گذشتۀ خود دور و نه او را در فرهنگِ جدید گوشه گیر و منزوی کند. طنزِ کلامی جزایری دوما می تواند موجبِ ایجادِ همبستگیِ گروهی بینِ خوانندگانِ نژادهای مختلف و به ویژه مخاطبانِ زن شود. به علاوه در روایتِ طنزآمیز او، «هدف» در جایگاه بالاتری نسبت به «تقابلِ انگاره» (متغیّرِ ایجادِ خنده) قرار دارد.

http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/11384