مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921'Other' and its Function in the Stories of Shahnameh"ديگري" و نقش آن در داستان‌هاي شاهنامه110faكاظم دزفوليان راد عیسیامن‌خاني دانشگاه گلستان2015914'Other' is a concept attentions to which were attracted through the works of scholars such as Husserl, Heidegger and Sartre (in philosophy) and Bakhtin (in literature). Attention to it provided new perspectives for philosophical and literary debates. Using Bakhtin's views, and the status of the 'Other' in his thinking system, the present article reads the stories of Shahnameh where Rostam is present, and offers new horizons to the readers. Considering presence or absence of the 'Other', the stories of shahnameh can be divided into three groups: a. The stories indicating exclusion or absence of the 'Other'. b. Shahnameh mostly consists of the stories of this type c. The stories stressing on non-absence and maintainance of the 'Other'. The only instance is the story of Rostam and Esfandyar, where the two opponents – both good and mythical – never wish the other to be excluded. d. The stories intermediating a & b types, like the story of Rostam and Sohrab containing the elements of both epic and tragedy. «دیگری» مفهومی است که توجه به آن با آثار کسانی چون هوسرل، هایدگر، سارتر(در حوزه ی فلسفی) و باختین(در حوزه ی ادبی) آغاز گردید. توجه به اين مفهوم، سبب ایجاد چشم‌اندازهای جدیدی در مباحث فلسفی و ادبی گردید. نویسندگان این مقاله، با استفاده از آرا باختین و جایگاه «دیگری» در اندیشه ی او، داستان هایي از شاهنامه را كه رستم در آنها حضور دارد، بازخوانی کرده؛ افق‌های تازه ای پیش روی خوانندگان گشوده‌اند. بر این اساس داستان های شاهنامه را می توان به سه دسته ی زیر تقسیم کرد: الف) داستان هایی که در آن سخن از حذف و غیاب دیگری است: این داستان ها بیشترین حجم شاهنامه را به خود اختصاص داده اند. ب) داستان هایی که در آن تلاش بر حفظ و عدم غیاب دیگری است: تنها نمونه‌ی این داستان ها در شاهنامه، داستان رستم و اسفندیار است؛ داستانی که در آن دو هماورد ـ که هر دو چهره ای نیک و اسطوره ای دارند ـ هرگز راضی به حذف و غیاب دیگری نیستند. ج) داستان هایی که در حدّ فاصل این دو قرار می گیرند: مانند داستان رستم و سهراب، که در آن می توان عناصر داستان های حماسی و داستان های تراژدی را با‌‌هم مشاهده کرد. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10085

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921Studying the Binary Oppositions in the Structure of Sanaie's Hadiqaبررسي تقابل‌هاي دوگانه در ساختار حديقه سنايي110faمحمد امير عبيدي‌نيا علي دلائي ميلان 2015914'Binary oppositions' is considered as one of the basic concepts of structural and post-structural critique, and theories of linguistics and semiotics. It is rooted in mythological and cultural beliefs of the humans. Binary oppositions can be found throughout Hadiqa. At the level of its surface structure, the phrases, headings, the relations between lines and their arrangements show binary oppositions. At its deep structure, there can be found such oppositions among the successively expressed contents. At the surface structure of its narratives, the characters are of binary oppositions. Their deep structure also centers on this concept. The present article first studies and analyzes the term 'binary oppositions' concerning with different theories, and then classifies the origins of the binary oppositions in both the surface and deep structures of Hadiqa, especially considering its characterization. تقابل‌هاي دوگانه، يکي از مفاهيم اساسي در نقد ساختارگرايي، پساساختارگرايي و نظريات زبان‌شناسي و نشانه‌شناسي است که در باورهاي اساطيري و فرهنگي بشر ريشه دارد. در جاي جاي حديقه سنايي، مي‌توان رد پاي تقابل‌هاي دوگانه را يافت. در سطح روساختي حديقه، تركيب واژگان، عنوان سر فصل‌ها، تناسب ابيات و چينش مطالب، تقابل دوگانه دارند و در سطح ژرف ساختي اين كتاب هم، ميان مضامين متوالي بيان شده، چنين تقابلي وجود دارد. در سطح روساختي حكايت‌ها، ميان شخصيت‌ها، تقابل‌دوگانه حاكم است و ژرف ساخت حكايت‌ها هم حول همين محور مي‌چرخد. در اين مقاله ابتدا مفهوم اصطلاحي تقابل‌هاي دوگانه در نظريات مختلف مورد بررسي و تحليل قرار گرفته، آنگاه ريشه تقابل‌هاي دوگانه در سطح روساختي و ژرف‌ساختي، بخصوص در شخصيت‌پردازي حکايت‌هاي حديقه، مشخص و طبقه بندي شده است. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10086

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921Image of the Greatest Prophet in Mathnavi In Comparison With Ebn Arabi Viewچهره پيامبر اعظم(ص) در مثنوي و مقايسه‌ آن با ديدگاه ابن عربي110faمحمدحسين بيات2015914Mawlana is one of the Persian poets who has portrait the existential dimensions of the prophet in his valuable work as a good example of Islamic teaching. In this article, attempt has been made to explain the Mawlavi's special view about the prophet and to compare this view with Ebn Arabi's. One of the most important views of Mawlavi in Mathnavi, is the account of Mohammadian truth. About this matter, Mawlavi has introduced the Glorious prophet as a source of accomplishments and loves and also he considers that holy prophet as source of all loves and he believes that all of status and perfections of all other prophets and saints, are a reflection of Mohammadian truth. مولانا از جمله شاعران فارسي زبان است كه در اثر ارزشمند خود، مثنوي، با نگاهي خاص، ابعاد وجودي پيامبر اعظم را به عنوان نمونه‌ي عيني و راستين تربيت‌يافته‌ي تعاليم الهي تصوير كرده است. در اين مقاله سعي كرده‌ايم نگاه خاص مولانا به پيامبر را بيان كرده و با ديدگاه ابن عربي مقايسه كنيم. يكي از نگاه‌هاي مولوي در مثنوي مربوط به وصف حقيقت محمديه است. مولانا در اين خصوص، پيامبر والامقام را سرچشمه‌ي همه‌ي كمالات و عشق نسبت به آن وجود پاك و مقدس را منشأ همه‌ي عشق‌ها مي‌داند و مقام و كمالات ساير انبيا و اولياي الهي را شعاعي از نور و حقيقت محمدي مي‌خواند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10087

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921Hafiz and Iran's Cultural Identityحافظ و هویت فرهنگی ایران110faصابر امامي 2015914The present article surveys Iran's cultural identity in terms of Hafiz' poetry. It is to prove that Hafiz paid especial attention to the cultural oppositions of his time and their manifestations in his language. The expressions such as Pir-e-Moqan (the Magian Elder), Jam-e-Jam (the world-displaying cup) Manichaeism, joy, and contents adapted from Shahnameh are indicative of the historical and mythological roots of Hafiz' poems in pre and post-Islamic Iran. The article studies the signs and traces of Persian-Islamic culture in Hafiz' poetry, and analyzing the lines having these signs, shows Hafiz' attempts to establish links between these concepts and the Persian-Islamic identity which caused strengthening the new geographical borders of Iran. این مقاله به بررسي هويت فرهنگي ايران در قالب اشعار حافظ مي‌پردازد و درصدد اثبات اين مطلب است كه حافظ به تقابل‌های فرهنگی و نمودهای آن در زبان و عصر خود، توجه ويژه‌اي داشته است. ترکیباتی چون پیر مغان، جام جم، مانویت و شادی و مضامین برگرفته از شاهنامه، چون ننگ و نام و... ریشه-های تاریخی و اسطوره ای اين اشعار را در ایران پیش از اسلام و ایران پس از اسلام نشان مي‌دهد. سپس به بررسي جلوه ها و نشانه های فرهنگ ایرانی اسلامی در شعر حافظ می‌پردازيم و با تحلیل بیت های دارای این نشانه ها، تلاش حافظ را در پیوند ميان این مفاهیم با هویت ایرانی-‌‌اسلامی که موجب استحکام مرزهای جغرافیایی تازه ای در میان مردم ایران شده است، بيان مي‌كنيم. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10088

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921Criticism of the Forty Words Translated by the Academy of Persian Language and Literature with Proposed Alternatives and Correction Methodsنقد چهل لغت ترجمه شده‌ي فرهنگستان زبان و ادب فارسي همراه با ارائه‌ي پيشنهادهاي جديد و روشهاي اصلاحي110faاميد مجد2015914One of the urgent needs of Persian language is to translate and oppose thousands of emerging technical foreign terms, entering and invading it through confronting with various branches of science and technology. It is obvious that satisfying such a need requires the translators’ knowledge and practice. In addition to coining new words, on the other hand, it is necessary for them to study the words already coined by the others so that, finding their strengths or weaknesses, inappropriate words can be abandoned. The present article follows this objective. Having introduced general theories of word coinage, it criticizes the translations of forty foreign words and finally offers alternatives for the majority of them. The revised words have been translated by the Academy of Persian Language and Literature, and the Foundation of Culture (in the time of Pahlavi regime, with the same function as the Academy of Persian Language and Literature has today). يكي از بزرگترين نيازهاي روز زبان فارسي، ترجمه و مقابله با هجوم و حضور هزاران لغت علمي است كه همراه با علوم و فنون مختلف، به زبان فارسي سرازير شده‌اند. بديهي است اين امر نيازمند آگاهي، تحقيق و تمرين لغت‌سازان و مترجمانست. از سوي ديگر لازمست علاوه بر ساختن لغات تازه، لغات علمي‌اي كه تاكنون ديگران ساخته‌اند، نقد و بررسي شود، تا با طرح معايب و محاسن آنها، لغات نادرست حذف گردد. هدف اين مقاله نيز همين است و پس از ارائه نظريه‌هاي كلي لغت سازي، چهل لغت در رشته‌هاي مختلف علمي را كه به‌دست فرهنگستان زبان و ادب فارسي و بنياد فرهنگ (كه در رژيم پهلوي كاري مشابه فرهنگستانِ امروز مي‌كرد) ترجمه شده‌اند، بررسي مي‌كند و معايب آن را بر مي‌شمارد. همچنين براي اكثر لغات نقد شده، لغات جايگزين پيشنهاد شده‌اند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10089

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921 ‘Multiple Head Phrase’ and Its Aesthetic Functions in Akhavan's Poetry«همسان‌سازي» و كاركرد زيباشناختي آن در اشعار اخوان110faمحمد عمران‌پور فروغ صهبا 2015914The present research is about multiple head phrase and its aesthetic functions in Mehdi Akhavan Sales' poetry. The research has been conducted deductively. One of the linguistic introductory materials in Akhavan's poetry is to use multiple head phrase in order to extend the constituents of speech and to elaborate it. Establishing lexical or semantic relations between the two head of the multiple head phrase that has been made using ‘apposition’, Akhavan makes them function as the elements of foregrounding linguistic structures, and as the aesthetic elements of poetry. The main functions of such phrases in Akhavan's poems are defamiliarization, foregrounding, leading the referential language to the poetic one, and creating beauty. Some other aesthetic functions of multiple head phrase in Akhavan's poems are to lead the language of the poems to elaboration, to describe the antecedents of the appositions, and to create an aesthetic distance between reason and emotion. Stressing the main poetic function of the multiple head phrase - which is to create the illusion of identity between the entities of different types- Akhavan selects opposition among the set of "abstract entities, objects, plants, liquids', and coordinates them with their antecedents. Doing so, he provides beautiful images which rely on creating the illusion of sameness between the entities having features of different values such as: + abstract/ - abstract, + concrete/ - concrete, + plants/ - plants, + liquid/ - liquid, and etc. مقاله‌ي حاضر پژوهشي است درباره‌ي «همسان‌سازي» و كاركرد زيباشناختي آن در اشعار مهدي اخوان ثالث كه به روش استقرائي انجام شده است. يكي از تمهيدات زباني اخوان در شعر، استفاده از «همسان‌سازي» براي گسترش سازه‌هاي كلام و ورود به عرصه‌ي اطناب است. اخوان با پيوندي كه از نظر لفظي يا معنايي بين دو ركن گروه‌هاي «همسان بدل‌دار» ايجاد مي‌كند، از آن‌ها به صورت عامل برجسته‌ساز زبان و عنصر زيبايي‌شناختي شعر استفاده مي‌كند. مهمترين نقش گروه‌هاي «همسان بدل‌دار» در اشعار اخوان، آشنايي‌زدايي، برجسته‌سازي، تبديل زبان ارجاعي به زبان ادبي و آفرينش زيبايي است. ازديگر جنبه‌هاي كاركرد زيبايي‌شناختي «همسان‌سازي» در اشعار اخوان عبارت است از: سوق دادن زبان شعر به سوي اطناب،‌ توصيف مبدل‌منه، ايجاد فاصله‌ي زيبايي‌شناختي بين عقل و عاطفه. همچنين، با تكيه بر نقش اصلي گروه‌هاي «همسان بدل‌دار» كه همسان‌پنداري در ادبيات است، اخوان با گزينش بدل از مجموعه‌ي «مجردات، اجسام، گياهان، سيالات» و همنشين كردن آن با مبدل‌منه، تصاوير زيبايي كه متكي بر تجريد‌پنداري، تجسم پنداري، گياه‌پنداري، سيال‌پنداري و غيره است، به نمايش گذاشته‌است.http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10090

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921 ‘Multiple Head Phrase’ and Its Aesthetic Functions in Akhavan's Poetryتحليل تحول آرايه‌هاي زيبايي‌شناختي در شعر معاصر110faفاطمه مدرسي اميد ياسيني2015914The present research is about multiple head phrase and its aesthetic functions in Mehdi Akhavan Sales' poetry. The research has been conducted deductively. One of the linguistic introductory materials in Akhavan's poetry is to use multiple head phrase in order to extend the constituents of speech and to elaborate it. Establishing lexical or semantic relations between the two head of the multiple head phrase that has been made using ‘apposition’, Akhavan makes them function as the elements of foregrounding linguistic structures, and as the aesthetic elements of poetry. The main functions of such phrases in Akhavan's poems are defamiliarization, foregrounding, leading the referential language to the poetic one, and creating beauty. Some other aesthetic functions of multiple head phrase in Akhavan's poems are to lead the language of the poems to elaboration, to describe the antecedents of the appositions, and to create an aesthetic distance between reason and emotion. Stressing the main poetic function of the multiple head phrase - which is to create the illusion of identity between the entities of different types- Akhavan selects opposition among the set of "abstract entities, objects, plants, liquids', and coordinates them with their antecedents. Doing so, he provides beautiful images which rely on creating the illusion of sameness between the entities having features of different values such as: + abstract/ - abstract, + concrete/ - concrete, + plants/ - plants, + liquid/ - liquid, and etc. تصویر به آن دسته از فعالیت‌هاي ذهنی گفته می‌شود که در فرایند آفرینش هنری، در قوه‌ی خیال کشف می‌گردد. تصویر، عناصر بیگانه‌ی طبیعت را به هم پیوند می‌دهد و با ابداع حس و فهم مشترک، نسبت میان انسان و طبیعت را از سطح «این نه آنی» به سطح «این همانی» ارتقا می‌دهد. این سطح از صورت بندی‌هاي خیال، فقط زمانی گریبان شاعر را می‌گیرد که شاعر، منطق متعارف مکالمه و مفاهمه را فاقد قابلیت لازم برای حسی کردن معانی و مضامین شهودی و انتزاعی و تجارب ناب ببیند. لذا زبان را با انحراف هنرمندانه از هنجار منطق محاوره و منطق مکاتبه که مبتنی بر دلالت مطابقی و کارکرد ارجاعی است، خارج می سازد و در سطح کارکرد شاعرانه بازسازی می‌کند. هر گاه انحراف غایتمند از هنجارها و قواعد حاکم بر زبان معیار صورت پذیرد، هنجارگریزی پدید می آید. این پژوهش بر آن است از رهگذر هنجارگریزی تصویری، تحول آرایه های زیباشناختی در شعر معاصر را مورد بررسی قرار دهد تا مشخص گرداند که شاعران معاصر تا چه حد با استفاده از تصویرسازی‌هاي ادبی و آرایه های زیباشناختی از اشیا و پدیده ها عادت زدایی می‌كنند و به کلامشان صبغه ی هنری می بخشند. آیزر از نظریه پردازان نظریه‌ی دریافت، آگاهانه تأکید نهادن بر جنبه‌هاي زیباشناختی اثر را - که موجب کثرت معنایی و هنجارگریزی تصویری می‌گردد- برمی‌گزیند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10091

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921The Structural Sameness of the Poetry of Nima and Some Contemporary Poetsاشتراکات ساختاری در شعر نیما و چند شاعر معاصر110faمحمدخسروی شکیبدانشگاه لرستانقاسم صحرائيدانشکده ادبیات و علوم انسانی 2015914Being attributed to an especial and autonomous style, every literary genre – poetry, short story, novel, and prose – is considered as a writing system, that relies on the structural relations and expectations, linguistic arrangements, and in general, its own backgrounds of literary theories. Obviously, any style owes its newness to the autonomy and newness of the pre-structural theories which guarantee its reality as a special stream of the capability to be followed and continued. To offer an autonomous structure with mature and innovative ways of expression and a world-view capable of receiving new dimensions is basically a presupposition and a precondition for every new style to attain its autonomy. Contemporary poetry under the leadership of Nima and his followers – Sepehri and Forouq – relies on the ontological and aesthetic features conveying its reality as a deeply rooted stream of the capability to be followed and continued, and the most important of all, as a stream of autonomy and identity. The present article evaluates the structural sameness of the poetry of Nima, Sepehri and Forouq which distinguishes their poetry from the classical one. Demythologizing of the constructions, centralism in formal systems, innovative endings, innovative realism, avoiding the meaning totalitarianism, abstractionism in language, agitation through language, and commitment to humanity are the evidences of structural sameness of their poetry.هر نوعي از انواع متعدد هنر– شعر، داستان کوتاه، رمان، نثر- تحت حمايت سبکي خاص و مستقل، يک نظام نوشتاري تلقي مي‌شود که مبتني بر مناسبات و انتظارات ساختاری و تنظيمات زباني و به صورت کلي متکي بر پيشينه‌ی نظريه‌هاي ادبي مستقل و خاص خود مي‌باشد. بديهي است، بداعت يک سبک، مديون استقلال و تازگي تئوري‌هاي پيشاساختاري است که واقعيت آن سبک را به عنوان جرياني خاص و با قابليت پيروي و تداوم تضمين مي‌کند. طرح ساختاري مستقل با شيوه‌هاي زباني سنجيده و نو، همراه با جهان نگري بعدپذير، اساساً پيش فرض و حداقل شرطي است که هر سبک جديد و تازه‌اي براي به دست آوردن استقلال خود نيازمند آن است. شعر معاصر به رهبري نيما و پیروان او سپهری و فروغ، متکي بر مشخصه‌هاي هستي شناسيک و زيباشناسيک است که واقعيت آن را به عنوان يک جريان ريشه‌دار و با قابليت پيروي و تداوم و از همه مهمتر با استقلال و هويت، نشان مي‌دهد. در اين مقاله، اشتراکات ساختاری شعر نیما، سپهری و فروغ که ارتقا دهنده و اثبات کننده استقلال و تمايز شعر آنها از سطح شعر کلاسيک است، ارزيابي مي‌شود. اسطوره‌شکني ساختار، مرکزيت گرايي در نظام صوری، پايان پذيري خلاق، واقعيت گرايي خلاق، استبدادگريزي معنا، انتزاع گرايي در زبان، شعارگرايي در زبان و تعهدگرايي، از مهمترين نشانه‌هاي اشتراک ساختاری در شعر نیما، سپهری و فروغ است. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10092

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921The Stylistics of Mahmoud Dowlatabadi’s Novel - ‘Jay-e Khali-ye Solouch’سبک شناسی رمان «جای خالی سلوچ» اثر محمود دولت آبادی110faميلاد شمعي 2015914Style is a writer’s or a poet’s specific way of expressing their intended concepts in literary works. Style has been defined in various ways. Today, it refers to the methods that are used to analytical study of literature by using linguistic devices. It also studies the point of view, linguistic features, the ways of characterization and formation of the theme. The main characteristics of Mahmoud Dowlatabadi’s works, especially his novel ‘Jay-e Khali-ye Solouch’ is giving importance to the language, and the poetic structure of the text. For instance, employing the region & ethnic-specific words and expressions in this novel reveals the main feature of his archaic language adapted from the works such as Tarikh-e Beihaqi. The authors of the present article attempt to explore the stylistic features of the novel ‘Jay-e Khali-ye Solouch’, studying its linguistic and poetic structures, including lexemes, imagery, variations among the sentences, rhythm, repetition, cohesion, emphasis, and so on. سبک، شیوه‌ي خاصی است که نویسنده یا شاعر برای بیان مفاهیم خود در اثر ادبی به کار می‌برد. در مورد سبک از گذشته تاکنون تعاریف گوناگونی ارائه شده است. این اصطلاح در حال حاضر در مورد روش‌هایی به کار می‌رود که از طریق به کار بردن فنون و مفهوم‌های زبان‌شناسی به مطالعه تحلیلی ادبیات می‌پردازد. همچنين زاویه دید، مسائل زبانی، چگونگی شخصیت‌پردازی و چند و چون جهت‌گیری درون مایه را تعیين می‌کند. ویژگی اصلی آثار محمود دولت آبادی بویژه در رمان"جای خالی سلوچ" توجه به زبان و ساختار ادبی متن است. به عنوان نمونه، واژه‌های محلی و قومی که دولت آبادی در این رمان به کار گرفته، خصلت اصلی زبان باستانگرای او را آشكار مي‌سازد كه وام گرفته از کتاب‌هایی مانند تاریخ بیهقی و تاریخ بیهق است. نگارندگان در این مقاله کوشیده‌اند با بررسی ساختار ادبی و زبانی این رمان از جمله: واژگان، تصاویرخیال، تنوع جمله‌ها، ضرباهنگ، تکرار، انسجام، تأکید و…خصوصیات سبک شناسیک آنرا نمایان سازند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10093

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10307132009921The Government and Society in the Poetry and Thought of Farokhi Yazdiحاکمیّت و جامعه در شعر و اندیشهی فرّخی یزدی110faرسول حسن‌زاده 2015914Mirza Mohammad Farokhi Yazdi is considered one of the famous poets of Persian proletarian literature. In the present article, we analyze Farokhi’s ideal governmtal system, show the changes of his political thought in different periods of his life, and study his ideal constitutional government, its foundations and principles, and the causes of its failure from the view of the poet himself. This will be followed by a survey to the motivations of Farokhi’s inclination to the thought of Constitutional Revolution, and his critical standpoint against authoritarianism or ‘authoritarian government’ and introducing republicanism. At last, we evaluate the causes and motivations of his advocacy of communist ideas and its various dimensions by reference to his written works, specially his poetrry. To show the depth of his political thoughts, we also study and analyze his use of the national-religious symbols, and the way he employs them in line with the realization of his thoughts. میرزا محمّد فرّخی یزدی، یکی از معروفترین شاعران ادبیّات کارگری زبان فارسی است. در این نوشته به تحلیل حاکمیّت مطلوب فرّخی یزدی مي‌پردازيم و سير تحوّل اندیشهی سیاسی او را در مراحل مختلف حیات سیاسی‌اش نشان مي‌دهيم و حاکمیّت مشروطهی مورد نظر او، اصول و ارکان این شیوهی حکومت و علل شکست آن را از ديدگاه شاعر، بررسی مي‌كنيم. سپس دلایل گرایش فرخي به اندیشهی انقلاب تکاملی مشروطه و موضع منتقدانهی او را در مقابل اندیشهی اقتدارگرایی یا حکومت قدرت و طرح جمهوری بيان مي‌كنيم. در نهایت علل و انگیزههای طرفداریش از اندیشههای کمونیستی و ابعاد مختلف این تفکّر با استناد به آثار مکتوب، بخصوص اشعارش ارزيابي مي‌گردد. همچنين برای نشاندادن عمق اندیشههای سیاسی او به بررسی و تحلیل کاربرد نمادهای ملّی- مذهبی و شیوهی بهرهگیری از این نمادها در راستای تحقّق اندیشههای شاعر مي‌پردازيم. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10094