مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621Study and Critique of Poeticsبررسی و نقد فن شعر110faاحمد تمیم‌داری بازنشسته دانشگاه علامه طباطبایی201591The main question of the research is that what is meant by poetry and how the contemporary approaches account for it. Does Poetry have a moral and educational content, or it is purely of aesthetic function? Can political and social issues be included in poetry, or it is essentially a matter of inspiration? The purpose of the present paper is to capture the most reasonable and modern understanding of poetry. To do so, various theories known as Poetics have been reviewed. Today, poetics and criticism of poetry is mostly understood in terms of cultural affairs and poetic inspiration. The Nature of poetry as inclusive of all the functions is the very cultural infusion or an important part of culture that seems pervasive. The research was done by reviewing old and new views on poetics, their comparison and contrast, and finally preferring one to the others. بیان مسئله این است که در دوران معاصر تلقی‌های گوناگون از شعر چیست؟ آیا شعر دارای محتوای اخلاقی و تربیتی است، یا صرفاً جنبة آفرینش زیبایی دارد. مسائل سیاسی و اجتماعی در شعر درج می‌شود یا اینکه اساساً شعر بخشی از فرهنگ و الهام است. هدف مقاله این است که به كامل‌ترین و امروزی‌ترین تلقی از شعر دست یابد و در این روند دریافت‌ها و تئوری‌های گوناگونی که به‌عنوان فن شعر بیان شده است، بررسی شود. در حال حاضر مهمترین تلقی شعر و تنظیم فن شعر و یا نقد شعر بر پایه مظاهر فرهنگ و الهامات شاعرانه صورت می‌پذیرد. ماهیت شعر به گونه‌ای که همه اهداف را در بر داشته باشد، همان القاي فرهنگی یا بخش مهمی از فرهنگ است که فراگیر می‌نماید. چگونگی پژوهش مراجعه به آراي گوناگون و تئوری‌های قدیم و جدید است که از طریق شناخت، مقایسه و ترجیح مهمترین تئوری بیان می‌گردد. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10021

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621Analysis and Critique of the mystical Usage of Expressions “Fath”, “Fotuh” and Fath-e-bab in f Persian Literatureتحلیل و نقد کاربرد فتح و فتوح و فتح باب در متون عرفانی ادب فارسی110faمنظر سلطانی دانشگاه خوارزمی،دانشکده ادبیات و زبانها0000-0001-8019-1975حسین علیقلی‌زاده 201591To better understand the Persian literature, knowing mystical expressions is necessary because the mysticism and mystical thought is the spirit of Persian literature. Expressions such as “Fath”, “Fotuh” and Fath-e-bab have been frequently used in different literary works. In this research, regarding their various meanings, looked up in literary texts, we will briefly follow the changes in the meanings and interpretations of the expressions “Fath”, “Fotuh” and Fath-e-bab” through distinguished mystical and literary works from the beginning to their growth and again their descend. In some works, “Fath”, “Fotuh” and Fath-e-bab have been used interchangeably, or one has been used for the others. The word “Fath” was originally taken from the Qur’an by mystics and literati and turned to a loaded remark. In fact, the various significances of these mystical expressions originated from the words of Qur’an as seeds which gradually became a fruitful tree of huge foliage in the works of Mowlana. برای فهم هرچه بهتر ادب فارسی، شناخت اصطلاحات عرفانی از ضروریات است؛ چرا که عرفان و اندیشه عرفانی جان مایه ادب فارسی است. از جمله اصطلاحات عرفانی، فتح و فتوح و فتح باب است که به‌صورت گسترده ای در متون گوناگون کاربرد داشته است. در این پژوهش با توجه به معانی مختلفی که در جستجو و بررسی کاربرد «فتح و فتوح و فتح باب» از متون استخراج شده، سیر تطور فکری و معنایی تفاسیر و تأویلات عرفانی در این مورد را از بدو پیدایش آن تا مرحله اوج و کمال و باز افول آن از نظر شخصیت های برجسته عرفانی و ادبی به‌صورت خلاصه نشان می‌دهیم. اصطلاحات «فتح» و «فتوح» و «فتح باب» در بعضی جاها به جای یکدیگر به کار رفته و گاهی یکی از آنها به جای هر سه اصطلاح به کار رفته است. با مطالعه امهات متون عرفانی و تحلیلی که از «فتح و فتوح» و «فتح باب» به دست آمده است، باید گفت که اصطلاح «فتح» از واژه‌های قرآنی است که عرفا و ادبا آن را از قرآن أخذ کرده، معانی مختلف تأویلی و تفسیری بر آن حمل کردند. نهال معنا و مفهوم عرفانی این اصطلاحات که از آبشخور قرآن سر برآورده بود، در گذر زمان به‌صورت درختی تنومند و پربار با شاخ و برگها و میوه های رنگارنگ در آثار عرفانی ادب فارسی جلوه کرد و در نزد مولانا به کمال خود رسید. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10022

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621 Destiny - Centered Structure of Tragic Stories of Shahnamehساختار تقدیرمحور داستان‌های تراژیک شاهنامه110faایرج مهرکیخديجه بهرامي رهنمادانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام(ره)201591The aim of this article is to show destiny - centered structure of tragic stories of Shahnameh. In tragedy, there is an inevitable thing that the hero of story is not able to prevent it, in order not to amortize him. It is called definite destiny or fate. All heroes of tragic stories of Shahnameh, are defeated by it, and when they are faced with a network of cause and effect, despite all their attempts and determination, they admit defeat, and inevitability of their fate. So, they accept the order of destiny and believe that, whatever should be done, will be done and you have to accept it. So many elements form destiny- centered structure of the tragic stories of Shahnameh; ignoring just one of them will affect the whole work. Studying the elements will make it possible to analyze the structure.هدف مقالة حاضر آن است که ساختار تقدیرمحور داستان های تراژیک شاهنامه را نشان دهد. درتراژدی، عامل ناگزیری وجود دارد که قهرمان داستان قادر به جلوگیری از فاجعه ای که او را به اضمحلال می کشاند، نیست. آن عامل ناگزیر، سرنوشت و تقدیر محتوم نام دارد. تمام قهرمانان داستان های تراژیک شاهنامه، مقهور سرنوشت هستند و هنگامی که در شبکة علت و معلول ها قرار می گیرند، علیرغم تمام تلاش و کوشش خود به جبر سرنوشت معترف می شوند و می دانند که توان سرکشی مقابل سرنوشت را ندارند. پس به حکم تقدیر گردن می نهند و معتقد می شوند که آنچه باید بشود، می‌شود و از آن گریزی نیست. عوامل بسیاری، ساختار تقدیر محور داستان های تراژیک شاهنامه را تشکیل می دهند که حذف یکی از این عوامل، لطمه‌ای بر کل عناصر و عوامل تشکیل‌دهندة اثر خواهد زد. بنابراین، با بررسی این عوامل، می توان ساختار تقدیر و سرنوشت محتوم در داستان های تراژیک شاهنامه را مورد بررسی و تحلیل قرار داد. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10023

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621Study, Analysis and Critique of Four Persian Odes Based on Systemic – Functional Linguisticsبررسی، تحلیل و نقد چهار قصیده فارسی بر اساس آموزه‌های زبان‌شناسی سیستمی‌ـ نقشگرا110faحسینعلیقبادی201591The first ode in Farrokhi Sistani’s Divan is a poetic description of clouds. It has been imitated by many poets. The authors of the present research have studied the first part of the ode (Taqazzol), which has been imitated by three poets close to Farrokhi’s time- Azraqi, Masoud Sa’d, Amirmo’ezy- comparing them with Farrokhi’s own poem, in the framework of systemic–functional linguistics. Since Azraqi is known for his poetic innovations and Amirmo’ezy is accused of sheer imitation – if not literary theft – of Farrokhi’s Divan and Onsory’s, the research can also provide a scientific and objective analysis of creativity, innovation or sheer imitation. No doubt many literary artistic beauties and fine points cannot be explained through linguistic analysis. However, most linguistic approaches, methods, and tools are useful for understanding literary texts preventing subjective evaluations and judgments.اولین قصیده دیوان فرخی سیستانی در توصیف ابر را شاعران بسیاری تقلید کرده‌اند. در این پژوهش تلاش نویسندگان بر این بوده است تا با بکارگیری بخشی از آموزه‌های زبان‌شناسی سیستمی‌ـ نقشگرا بخش نخست (تغزّل) این قصیده را، که سه شاعر قريب به عهد فرخی (ازرقی، مسعود سعد، امیرمعزی) تقلید نموده به همراه سروده خود فرخی، مورد بررسی قرار دهند؛ بویژه اینکه در میان این افراد، ازرقی به نوآوری در عرصه ادبیات معروف است، و معزّی به تقلید محض‌ـ اگر نگوییم سرقت‌ـ از دیوان فرخی و عنصری متهم است؛ تا علاوه بر ارائه تحلیلی علمی و عینی، از خلاقیت، نوآوری یا تقلید صرف، تا حدودی به روشن شدن بخشی از این موضوع نیز کمک شود. شک نیست که بسیاری از دقائق و ظرافت‌های ادبی، هنری و تأویلی را نمی‌توان به شیوه‌ای عینی و تنها از طریق تحلیل‌های زبانی عرضه کرد، اما باید پذیرفت بسیاری از روش‌ها، ابزارها، دیدگاه‌های زبان‌شناسانه در درک و فهم متون ادبی کارگشاست و مانع قضاوت‌های ذوقی می‌شود. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10024

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621The Analysis of Suhrawardi’s Resalatuttayr Based on Narratologyتحلیل رساله‌الطیر شیخ اشراق بر پایه روایت‌شناسی110faغلامحسين غلامحسين‌زادهفاطمه جعفریقدرت‌ الله طاهري201591Sheikh Shahab-Al-Din Yahya Suhrawardi is considered as one of the greatest Iranian thinkers who are mainly famous in the field of Islamic philosophy and Kalam. His works, specially his Persian treaties, which are allegorical and of symbolic expression, have not been studied yet, as they deserve to. Applying new theories of literary criticism to them and the works of the rest of classics can reveal their hidden values. In this paper we have tried to study the structural and narrative coherence of Resalatuttayr (Treaties on the Birds), an allegorical story of Suhrawardi’s, adapting a narratological approach. Findings of the research show that Suhrawardi has skillfully used the first person point of view. He appears like a modern novelist in his perfect use of fictional elements, such as narrative time, creating symbolic time, and suspension. شیخ شهاب‌الدین یحیی سهروردی (شیخ اشراق) یکی از متفکران بزرگ ایران است که بیشتر در حوزه فلسفه و کلام اسلامی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است و چنانکه باید منتقدان ادبی، آثار او؛ به ویژه رساله‌های فارسی او را که به شکل حکایت‌های تمثیلی‌ـ رمزی نوشته شده‌اند، مورد نقد و بررسی قرار نداده‌اند. به‌کارگیری نظریه‌های نقد ادبی جدید در تحلیل روایت‌های سهروردی و دیگر نویسندگان دوران کلاسیک می‌تواند ارزش‌های نهفته این‌گونه آثار را بهتر نمایان سازد. در این پژوهش سعی شده است با تمرکز بر علم «روایت‌شناسی» انسجام ساختاری و روایی داستان‌ تمثیلی «رسالة‌الطیر»، نقد و بررسی شود. نتایج تحقیق نشان می‌دهد سهروردی استفاده مناسبی از راوی اول شخص داشته و در بهره‌گیری از شگردهای مختلف از جمله در استفاده از زمان، ایجاد زمان سمبلیک و تعلیق مانند داستان‌نویسان مدرن امروزی عمل کرده است.http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10025

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621The Analysis of Mantegh-Al-Teyr Based on Narratology تحلیل منطق‌الطیر بر پایه روایت‌شناسی110faکاظم دزفولیان فواد مولودی پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سازمان سمت)201591This article is an analysis of the narrative aspect of Attar’s Mantiq-Al-Tayr (Speech of Birds), based on the views of two structuralist narratologists- Gremas and Genette. On the one hand, using Gremas’s interpretative actanitial model, and basic structure of binary oppositions in this model, we will study the process of creating meaning and development of narrative units in Mantiq-Al-Tayr, as well as the role of binary oppositions, such as, meaning/ form, body/ soul, and the heaven/ the earth in the formation of the actantial roles. On the other hand, based on Genet’s theory, the three narrative levels of the story- narrative, narratology and linking features of these levels- will be presented in Mantiq-Al-Tayr in order to show to what extent this work enjoys narrative structure.این مقاله بررسی ساز و کار روایت منطق‏الطیر از دیدگاه دو روایت‏شناس ساختارگرا، گرماس و ژنت است. از یک سو، با طرحِ الگوی کنشیِ معناشناسانة گرماس و ساختارِ بنیادینِ تقابل‏های دوگانه در این الگو، فرایند معناسازی و پیش‏رویِ واحدهای روایت در منطق‏الطیر تحلیل می‏شود. همچنین نقشِ تقابلِ جفت‏های متضاد همچون معنا و صورت، روح و جسم، لاهوت و ناسوت در شکل‏گیریِ نقش‏های کنشیِ این الگو تبیین می‏گردد. از دیگرسو، بر اساسِ نظریة ژنت، سه سطحِ رواییِ داستان، روایت، روایت‏گری و مؤلّفه‏های رابطِ این سطوح در متنِ منطق‏الطیر نشان داده می‏شود تا از دیدگاهِ ژنت، میزانِ روایت‏مندی این اثر معلوم شود. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10026

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621Study, Analysis and Critique of Four Persian Odes Based on Systemic – Functional Linguisticsتحلیل رویکردهای انتقادی روشنگران ایرانی به شعر کلاسیک110faرضا چراغیاحمد رضیProfessor of the University of Guilanعلیرضا نیکوییدانشگاه گیلان201591The first ode in Farrokhi Sistani’s Divan is a poetic description of clouds. It has been imitated by many poets. The authors of the present research have studied the first part of the ode (Taqazzol), which has been imitated by three poets close to Farrokhi’s time- Azraqi, Masoud Sa’d, Amirmo’ezy- comparing them with Farrokhi’s own poem, in the framework of systemic–functional linguistics. Since Azraqi is known for his poetic innovations and Amirmo’ezy is accused of sheer imitation – if not literary theft – of Farrokhi’s Divan and Onsory’s, the research can also provide a scientific and objective analysis of creativity, innovation or sheer imitation. No doubt many literary artistic beauties and fine points cannot be explained through linguistic analysis. However, most linguistic approaches, methods, and tools are useful for understanding literary texts preventing subjective evaluations and judgments.در نود سال اخیر، تکرار انتقاد از شعر کهن فارسی در حوزه های مختلف فکری، فرهنگی، ادبی و...، به این انتقادها وجهی گفتمانی داده است؛ به گونه ای که به‌عنوان مثال در بررسی آراي شاعران نوگرایی چون نیما یوشیج و احمد شاملو، با «گفتمان انتقاد از شعر کهن» مواجهیم. گفتمان، مجموعه ای از گزاره هاست که در یک بازۀ زمانی، به طور منسجم دربارۀ موضوعی خاص بیان می شوند و زبان را در آن زمینه تجهیز می کنند. در تبارشناسی که مهم ترین رویکرد روش شناختی میشل فوکو در تحلیل گفتمان است، با بازگشت به سرچشمه های شکل گیری و طبیعی سازی گفتمان، بسیاری از رویکردها و گزاره ها، ساخت شکنی، تحلیل و آسیب شناسی می شوند. مقالۀ حاضر نیز بر آن است که با بررسی، طبقه بندی، تحلیل انتقادی و آسیب شناسی رویکردهای انتقادی پنج تن از معرو ف ترین روشنگران ایرانی در قرن سیزدهم هجری (نوزدهم میلادی)، زمینه های شکل گیری و طبیعی سازی بسیاری از انتقادها به شعر کهن فارسی را نشان دهد. در این مقاله از روش توصیفی‌ـ تحلیلی با رویکرد انتقادی استفاده شده است. براساس یافته های این پژوهش، روشنگران ایرانی با معیار اثبات گرایی علمی، تقلیل ادبیات به کارکرد سیاسی‌ـ اجتماعی، علمی و مادی، نگاه اثباتی به زبان و توجه به رسانگی زبان ادبی برای اطلاع رسانی، آموزش و تبلیغ، تعمیم معیارهای علوم تجربی و زیست شناختی به عناصر ادبی و... به نقد شعر کهن فارسی پرداختند و انتقادهای خود را در چهارچوب مفاهیمی چون برجسته نمایی، حاشیه رانی، تقابل، کلشیه سازی، سوء تشخیص و... طبیعی سازی کردند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10027

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621Representation of Pre & Post-Revolution Iranian Society in Two Novels of Reza Barahani’s بازنمایی جامعه پیش و پس از انقلاب با تکیه بر دو رمان رازهای سرزمین من و آزاده خانم و نویسنده‌اش اثر رضا براهنی110faشهرام زمانی سبزیتقی آزاد ارمکی201591The mechanism of Social Thought in Barahani’s works is the base for the present paper. The portrait of pre & post Revolution Iranian Society painted vividly in two novels of Reza Barahani’s was studied based on Lucian Goldman's Genetical structuralism. The two novels are “The Mysteries of my Homeland” (Les Mysteries du moon Pays) and “Azadeh Khanoom and her Author” (Dr. Sharifi’s Private Auschwitz). Key concepts of the novels were categorized according to Parsons in four categories of culture, society, politics and economy. Findings of the paper show that the mechanism of Social Thought in Barahani’s literature is of politico- cultural approach, in other words, Barahani’s novels are political, but, the political content is obtainable via culture. ساز و کار اندیشة اجتماعی در ادبیات براهنی اساس تحقیق حاضر است. بدین منظور تصویر جامعه ایران در دو دورة قبل و بعد از انقلاب اسلامی در ادبیات داستانی رضا براهنی بر اساس ساختگرایی تکوینی لوسین گلدمن مورد بررسی قرار گرفت. از میان آثار براهنی دو رمان رازهای سرزمین من و آزاده خانم و نویسنده‌اش (آشویتس خصوصی دکتر شریفی) انتخاب گردید و به مفهوم‌شناسی و مقوله‌بندی این مفاهیم پرداخته شد. این مطالعه با تاسی از پارسنز در چهار حوزة فرهنگ، اجتماع، سیاست و اقتصاد انجام گرفت و مشخص گردید ساز و کار اندیشه اجتماعی در ادبیات براهنی رویکرد فرهنگی‌ـ سیاسی است. به‌عبارتی رمان‌های وی سیاسی هستند، لیکن از طریق فرهنگ دستیابی می شوند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10028

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621Semiotic – Semantic Analysis of Farsi Political Novels during 1351 – 1380تحلیل نشانه‌ـ معناشناختی رمان‌های سیاسی فارسی از 1351‌ـ 1380110faمصطفی گرجی دانشگاه پیام نور201591One of the streams of contemporary story-writing is political one. Titles of political fictions regarding their theme are worth more consideration than any other types of streams, to the extent that studying political fiction with focus on their titles- as meaningful and autonomous units- is a type of criticism of fiction the main goal of which is mostly to explore the dominant political thought of the text. Here in this article, the author has studied titles of nearly 100 political fictions with a semiotic and semantic approach. The corpus includes 22 stories published in 1350’s, 33 stories in 1360’s, and 46 stories in 1370’s. While %9 of the titles are linguistically simple, % 86 are compound. This comes from the fact that author’s try to attract the readers’ attentions to their works; moreover, the very nature of this literary genre entails ambiguity and obscurity. An epistemological look at the corpus reveals that about %30 of titles include the words expressing senses like human suffering. As for the political fictions of 1360’s, it amounts to %45. In semiotic – semantic analysis of the titles one more consideration was made due to the kind of oppositions in titles of different periods: Titles chosen for the stories in a period may be suggestive of dynamism, and freedom, while at another period they may imply inaction, and captivity. یکی از جریان‌های داستان‌نویسی معاصر، ادبیات داستانی سیاسی است که عنوان‌های این دسته از آثار به نسبت سایر جریان‌های داستان‌نویسی و با توجه به درونمایه آن، قابل تأمل است. بر این اساس بررسی و تحلیل این جریان با تأکید بر نام‌های آن‌ـ به‌عنوان یک واحد معنادار و مستقل‌ـ گونه‌ای از گونه‌های نقد داستان است که عمدتاً به انگیزه کشف جریان فکری حاکم بر متن انجام می‌شود. در این مقاله نویسنده حدود صد عنوان از نوع ادبیات داستانی سیاسی را با توجه به مآخذ معتبر، شناسایی و با روش نشانه‌ـ معناشناختی (البته در معنای عام آن) بررسی و تحلیل کرده است. ترتیب تاریخی انتخاب به این گونه بوده است که دهه اول (1351‌ـ 1360) بیست و دو داستان؛ دهه دوم (1361‌ـ 1370) سی و سه داستان و دهه سوم (1371‌ـ 1380) چهل و شش داستان انتخاب شده است. بررسی زبانی این آثار نشان می‌دهد که عنوان‌های بسیط نه درصد و عنوان‌های ترکیبیِ دو و سه جزیی هشتاد و شش درصد کل عنوان‌ها را در بر می‌گیرد. دلایل و عوامل این امر؛ علاوه بر تأمل نویسندگان در تحریض خواننده، در بنیاد این نوع ادبی نهفته است که ایهام و ابهام را می‌طلبد. نگاه معرفت‌شناسانه به این مجموعه‌ها نشان داد که حدود سی درصد این نام‌ها با مفاهیمی‌همچون درد و رنج انسان درآمیخته است که بیشترینة این تعداد مربوط به دهه دوم با چهل و پنج درصد است. نکته دیگر قابل تأمل در تحلیل نشانه‌ـ معناشناسی این عنوان‌ها، توجه به نوعی تقابل در انتخاب عنوان داستان‌ها، عنوان‌های دال بر ایستایی در یک مقطع و پویایی در مقطع دیگر و دال بر رهایی در یک مقطع و بستگی و اسارت انسان در مقطع دیگر است. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10029

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621A Survry to the Features of Feminine Traditional and Modern Identity in Parvin Etesami’s Poetryتبیین مؤلفه‏های هویت سنتی و مدرن زن در شعر پروین اعتصامی110faمریم صادقی گیویبهاره پرهیزکاری201591Parvin is a poet expressing the isolation and the constraints imposed on women by her contemporaries. She delved into the prevalent beliefs and ill-treatment of the women of her time, which mainly originated from the women themselves, and attempted to evaluate them carefully and realistically so that she could find solutions. She was a pioneer poet in this regard. This article analyzes Parvin’s view on women which at the same time is traditional and modern. On the one hand, she admires women as mothers and wives, which entails the features like endurance, kindness, compassion, purity and chastity. On the other hand, she stresses the effective fulfilling of these functions through education and originality of their thoughts. Their relations to their spouses would be based on mutual understanding rather than obedience; they could raise their children in such a way that they would serve the society efficiently. پروین شاعر بیان خواست‎ها، نارسایی‌ها، کمبودها و نادیده انگاری‎های مردمان عصر خویش دربارة زنان است. او بسیار کوشیده است تا با درک و دریافت شرایط موجود، با نگاهی دقیق و واقع‌گرایانه دیدگاه‌های نادرست و رایج در جامعه ایران را ارزیابی کرده و ریشة این همه مصائب و مشکلات را که خود زنان نیز بوده‌اند، یافته و در بیان چاره اندیشی‌ها پیشگامانه باشد. در این مقاله دیدگاه‌های پروین در مورد زن در دو بعد سنتی و مدرن مورد بررسی قرار گرفته است. در بعد سنتی به ویژگی‌های یک زن به‌عنوان مادر و همسر که شامل پایداری، مهربانی و شفقت و عفت و پاکدامنی است، پرداخته شده است و به موازات آن در بررسی هویت مدرن، این مسئله در اشعار پروین تبیین شده است که زن با کسب علم‌ و ‌دانش و داشتن اصالت فکر و اندیشه، در ایفای همان نقش‏ها می‌تواند مؤثرتر باشد، به طوری که رابطة او با همسرش مبتنی بر تعامل و همکاری است، نه فرمانبرداری و همچنین فرزندانی را پرورش می‏دهد که می‏توانند در جامعه منشأ خدمات بزرگ باشند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10030

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10309202011621The Analysis of the Reactions of Three Contemporary Poetesses to a Part of the Prevailing Iranian Traditional Cultureتحلیل تعامل سه شاعر زن معاصر با نمونه‌ای از سنّت فرهنگی رایج ایرانی110faسید مهدی زرقانی201591The article studies reactions of three contemporary poetesses to masculine culture. First, we review the difference of attitudes between Iranian poets of classical and constitutional periods. Then, we check the point with the poetry of Parvin E’tesami, Simin Behbahani, and Forooq Farokhzad, as the representatives of three different attitudes of objection reflected in their poems. Parvin represents the poets of ‘protesting’ attitude, who never go beyond the rigid limits of the tradition though. Simin is the representative of the poets distancing themselves from the tradition and have ‘reformist’ sympathies. Finally, Forooq represents the poets for who ‘protesting’ and ‘reform’ is not an end. Rather, they take a “rebellious” attitude toward the traditions.مسئله اصلي در اين جستار، طرز برخورد سه شاعر معاصر با سنّت فرهنگی مردانه است. در ابتدا تفاوت ذهنیت شاعران کلاسیک با شاعران عصر مشروطه نسبت به فرهنگ مردانه مرور خواهد شد. سپس موضوع را در شعر پروین اعتصامی، سیمین بهبهانی و فروغ فرخزاد به‌عنوان نماینده سه طرز برخورد شاعران معاصر با سنّت مذکور بررسی خواهیم کرد. دليل انتخاب این سه شاعر آن است که مسیر تحول پدیدة فرهنگی مذکور را در شعر معاصر می‌توان در سروده‌های آنها پی‌گیری کرد. پروین اعتصامی نمایندة شاعرانی است که هر چند رویکرد اعتراضی را در پیش گرفته‌اند اما هرگز موفق نشده‌اند از حصار پولادین سنّت قدمی فراتر نهند، طرز برخورد آنها را به طور قراردادی «معترضانه» می‌نامیم. بهبهانی نمایندة آن دسته از شاعران است که از نگرش سنتی فاصله گرفته و رویکرد «اصلاح‌طلبانه» را در پیش گرفته‌اند. پس از اینها نوبت به فروغ فرخزاد می‌رسد. او نمایندة شاعرانی است که به «اعتراض» و «اصلاح» بسنده نکرده‌اند و رویکردی «عصیان‌گرانه» و سنّت‌شکنانه را در پیش گرفته‌اند. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10031