مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش زبان و ادبیات فارسی 1735-1030 15 45 2025 3 9 Mind and Language in Abu Yaqube Sajestaniʾs Communication Theory ذهن و زبان در نظریه ارتباطی ابویعقوب سجستانی 1 10 fa محمد فرهمند دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل فرامرز جلالت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل ابراهیم دانش ادبیات و علوم انسانی 2016 7 24 <p>Contemporary study of mind and language is mainly based on western linguists' schools and theories. But linguistics is not exclusively a western phenomenon. Eastern scholars had studied mind, language and their aspects and rules too. Muslim Mutakallims can be considered as initial linguists in the east that studied the descriptions, rules, meanings and hermeneutics of language precisely due to their contemplation in the subjects as Gods speech, its Qedam and Hodooth, etc. Abu Yaqube Sajestani is a Shia Mutakallim that studied mind and language system seriously and stablished a communication theory based on three aspects named "Qasd", "Tab?" and "Orf".In his opinion these aspects are not independent and their meaning and merit are based on their relation in the speech. He believes that their imperfection or defect and omitting leads the corruption in the chain of speech and the failure in communication. The advantage of his theory is dealing with hermeneutics especially with respect to holy texts. This paper is going to offer an iconic introduction and study of Sajestaniʾs mind and language system and his communication theory.</p> <p>امروزه مطالعه ذهن و زبان بیشتر بر مبنای یافته&rlm;ها، نظریّات و مکاتب برساخته زبانشناسان غربی پیش می&rlm;رود. امّا چنین نیست که در مشرق&rlm;زمین هیچ تلاشی برای شناخت ذهن ، زبان، ویژگی&rlm;ها و کارکردهای آن&rlm;ها صورت نگرفته باشد. شاید بتوان متکلّمین مسلمان را به واسطه توجّهشان به بحث زبان، از کهن&rlm;ترین زبانشناسان در مشرق&rlm;زمین به شمار آورد که به واسطه ژرف اندیشی در باب موضوعات مربوط به کلام الهی از جمله حُدوث و قِدَمِ آن به بحث&rlm;های دقیق زبانشناسی از قبیلِ تعاریف، کارکردها، معانی و هرمسانگی(تأویل) زبان پرداخته&rlm;اند. ابویعقوب سجستانی از نویسندگان و متکلّمین مسلمان ایرانی اوایل قرن چهارم هجری است. وی به صورت جدّی به نظام «ذهن و زبان» پرداخته، «نظریّه ارتباطی» خاصّی را بر مبنای «نظامِ نطق و زبان» متشکّل از ساحات سه گانه «قصد»، «طبع» و «عرف» پایه&rlm;گذاری کرده است. سجستانی معتقد است که نقص، حذف و نادیده گرفتن هر یکی از این اجزاء که در کنار هم، معنا و ارزش می&rlm;یابند عدم ارجاعِ نطق به ناطق و در نتیجه گسستِ زنجیره سخن و عدم برقراری ارتباط را به دنبال دارد. از امتیازات نظریه ارتباطی وی این است که به بحث هرمنوتیک و تأویلِ سخن، بویژه تأویل متون مقدّس نیز پرداخته است. مقاله حاضر بر آن است که با معرّفی و بررسی «نظامِ ذهن و زبان و نظریه ارتباطی سجستانی» به صورتِ نموداری، تصویری عینی و ملموس از آراء ارزشمندِ وی در این زمینه ارائه کند.</p>

http://literature.ihss.ac.ir/en/Article/Download/10292