مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030472007321In search of Seven kingdom of Attar in the Houses of Godجست و جوي هفت وادي عشق عطار در بناي خانههاي خدا110faايمان زكريايي كرماني2015920Mysticism has had a great impact on the Iranian art. In order to reach the most paramount stage in suffism, there are several stages to go through. Each of these stages are defined by different mystics differently. Suffism has even penetrated into industries and art, and this way it was manifested in architecture of mosques. The structure of mosques can be taken as one of the manifestations of mysticism.
تصوف و عرفان از مهمترين جريانانهاي فکری و معنوی اثرگذار بر هنر ايران بوده است. در طريق صوفيه جهت رسيدن به کمال مطلوب، مراتب و مقاماتی وجود دارد که هر يک از عرفا با توجه به مقام معنوی و ميزان دريافت خود از طريقت آنها را برشمرده و نامگذاری کردهاند. تصوف از طريق آيين فتوت و جوانمردی به هنرها و صنايع راه پيدا کرده و از اين طريق نفوذ خود را در معماری و به خصوص معماری مساجد نمايان ساخت. يکی از جلوههای ظهور عرفان در معماری مسجد وجود مراتب عرفان در آن است که با مدد از خصوصيت تأويلپذيری معماری میتوان هفت شهر عشق عطار را (طلب، عشق، معرفت، استغنا، توحيد، حيرت، فقر) با هفت ساختار مسجد (جلوخان، سردر، هشتی، دالان، صحن، گنبدخانه، محراب) که به نوعی حرکت نمازگزار را تا رسيدن به محراب به نمايش میگذارد تطبيق داد.
http://literature.ihss.ac.ir/en/Article/Download/10139مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030472007321War Fiction Main Approach (1980-2005)رویکردهای عمده ادبیات داستانی جنگ (1384- 1359)110fa2015920Types of attitude toward war and also toward the themes, main characters and….. are of four approaches, namely the value oriented, society oriented, critic oriented and human oriented; these approaches in literature have created war fiction.
In the value-oriented approach the defence, protecting country, and the war are the focal points of the story tellers. The story tellers’ main purposes are promoting the heroship, feeling ideology-oriented reponsibility and protecting Islamic and Revolutionary values. The society oriented procedure reflects the war calamities and its effects on the people life and society. The minor and social issues and its devastating image are put on the sharp focus and its impacts on the people life and the cities and villages in which the family bases are changed. Critics oriented approaches deals with the uncertainty in the war and criticizes it. The story tellers’ view toward the war is negative and mostly is focused on the cities. Human oriented approach deals with human in war and the war generated by him regarding the human dignified value.
نوع نگاه به جنگ و نیز درونمایهها، شخصیتهای اصلی و ... چهار رويكرد؛ يعني رويكرد ارزش محور، جامعه محور، انتقاد محور و انسان محور را در حوزه ادبیات داستانی جنگ پدید آورده است.
در رویکرد ارزش محور ستایش از پايداري، مقاومت و دفاع از میهن و اثر مثبت فرهنگي و اعتقادي دفاع در مركز توجه داستاننويسان بوده است. هدف نويسندگان این آثار تهییج و تقویت روح سلحشوری و ارتقاء روحيه استقلالخواهي، انجام دادن رسالت عقیدتی و دفاع از ارزشهای انقلابی و اسلامی است. در رویکرد جامعه محور به بازتاب مصائب جنگ و جنبههاي منفي و تأثیر تخريبهاي آن بر زندگی مردم و جامعه پرداخته شده است. مسائل جانبی و اجتماعی جنگ و تصویر ویرانگرانه آن در این رويكرد بارزتر است و در آن اثر جنگ بر آن دسته از مردمان شهرها و روستاهایی که بنیاد خانواده و روابط اجتماعیشان دگرگون شده بررسی میشود. در رویکرد انتقاد محور نويسندگان به رد یا تشکیک در جنگ و انتقاد از آن ميپردازند. نوع نگاه نویسندگان این رويكرد به جنگ بدبینانه است و اغلب به جنگ شهرها نظر دارند. در رویکرد انسان محور نيز توجه به ارزشهاي والاي انساني مطرح است و به انسان در جنگ و انسان برآمده از آن پرداخته ميشود.
http://literature.ihss.ac.ir/en/Article/Download/10140مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030472007321Prolepsis in Sa'di's Tales the Stories of the Westهنر شروع داستان در حكايات سعدي و داستانهاي كوتاه غرب110faمسعود نوروزیان شادمان شکروی افسانه صحتي 2015920Insofar as it is related to techniques of story writing such as diction, omission, etc. short stories in the west have evolved to a great extent. These elements, that is, literary devices, can also be seen in the Persian classical works of literature. Terms such as Point of departure, and prolepsis, found in the works of great writers such as chekov, Allen Poe, Pomasant can also be found in Sa'di's "Golestan". Point of departure in stories will lead to the emergence of perception, and neurological curves in the shortest period possible. The present paper is aimed at comparing Golestan with the stories of the west in this regard.داستان کوتاه، از نظر فشردهسازی و حذف و گزینش، روند تکاملی را طی کرده است که برخي مراحل و نشانههاي آن، در آثار ناب کلاسیک ادبیات فارسی و شاید برجستهتر از همه، گلستان سعدی، ديده ميشود. هنر آغاز یا به عبارتی انتخاب نقطه آغاز پیش از آنکه در آثار نویسندگان بزرگ امروز تجلی يابد، در حکایات گلستان ديده ميشود. جایی که انتخاب نقطه شروع مناسب، سبب شده است تا منحنیهای ادراکی و احساسی در کوتاهترین زمان ممکن بر هم منطبق شده، برداشت ذهنی و حظ حسی به صورت تلفیق شده در سیستم عصبی خواننده پدید آید. در این پژوهش، با نگرشي کالبدشکافانه، نوع آغازهای سعدی با آغازهای نویسندگان برجسته داستان کوتاه جهان مقایسه شده است. در این مقایسه چند عامل اساسی ملاک قرار گرفته؛ از جمله استفاده از هنر حذف و گزینش در آغازها، حذف زمانی، القای باورپذیری از طریق مستندسازی، هنر چینش واژهها، و نوع به کارگیری ریتم براي تعمیق باورپذیری حکایات. نتیجه بررسی نشان داده است که دامنه نبوغ سعدی، به طور غریزی این عناصر را پیش از آنکه ادبیات غرب از طریق اکتسابی در نگارش داستانهای کوتاه و به ویژه داستانهای کوتاه موسوم به مینیمال، به کار گیرد، در حکایات خود، پوشش داده است. http://literature.ihss.ac.ir/en/Article/Download/10141مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030472007321Mythological Buildings, Secret of Immortality, in the National and Religious Mythiesبناهاي اساطيري و راز جاودانگي در اسطورههاي ملي و مذهبي110faهيبتالله اكبري گندماني2015920Ever since man appeared on earth, he has made every effort to achieve immortality. To do this, he has made imaginary symbols of immortality. Of the most prominent of these symbols are the imaginary eternal buildings. In the ancient Iranian mythology, there existed buildings in which one would be protected from death and become immortal. These buildings have apparently been made of sacred stones or metal, enjoying supernatural characteristics. Many of these buildings shared the same patterns. Disregarding the formal differences, one comes to understand the deeper hidden layers of these imaginations, and that these imaginations somehow give form to eternity.
It has been the objective of this paper to probe into these characteristics in order to illustrate that all these buildings share the same origin, and features.
انسان، از آغاز پيدايش براي درك و رسيدن به جاودانگي، به تلاشهاي بسياري دست زده است. او بدين منظور نمونههاي جاودانه گوناگوني تصور كرده و ساخته است. يكي از آشكارترين اين نمونهها، تصور بناهاي جاودانه است.
در اساطير ايران، سخن از بناهايي است كه به منظور گريز از مرگ و رسيدن به جاودانگي، ساخته يا تصور شدهاند. اين بناها، با ويژگيهايي ماورايي و با ديوارهايي از جنس سنگهاي مقدس يا فلزند.
بسياري از اين بناها، از نظامهاي مشتركي پيروي ميكنند. با گذر از تفاوتهاي ظاهري و راه يافتن به لايههاي پنهان اين تصورات، ميتوان پي برد كه تصور چنين بناهايي، نوعي «فرم» يا «شكل» بخشيدن به معناي جاودانگي است.
در اين مقاله با كنار هم قرار دادن و بررسي ويژگيهاي مشترك و اجزاي چنين بناهايي كوشيدهايم اصلي ثابت و سرچشمهاي واحد، ميان عناصر متغير آنها نشان دهيم.
http://literature.ihss.ac.ir/en/Article/Download/10142مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030472007321An Introduction to the functionalist poeticsدرآمدی به شعرشناسی نقشگرا (رویکردی زبان شناختی)110faعلیرضا خانجانزهرا میرزا2015920Emphasizing the necessity for changing the logical approach to the definition of the nature of poetry from Aristotle's logical dichotomy to the Fuzzy relativist logic, the present paper will first deal with three different viewpoints in the field of poetics. Attempts will also be made to employ the approach which does not take into consideration literature and poetry in particular, as being different from other types of communicative acts. It will thus be possible to analyze poetry within the framework of a general theory.
Based on Haliday's functional systemic theory (1985, 1994) and taking into consideration the pattern proposed by Mohajer and Nabavi (1376), The present paper attempts to provide a functionalist analysis of the discourse of the poetry, as well as linguistic and paralinguistic parameters, based on
مقاله حاضر با تأکید بر ضرورت تغییر مبنای منطقی تعریف ماهیّت شعر از منطق دو ارزشی ارسطویی به منطق نسبیگرای فازی، ابتدا سه جریان فکری متمایز در حوزۀ شعرشناسی را مرور ميكند. آن گاه با پذیرش دیدگاهی که ادبیّات و به طور مشخّص شعر را تافتۀ جدا بافتهای از دیگر کنشهای ارتباطی نمیداند و تحلیل زبان شعر را در چارچوب یک نظریّۀ عامّ زبانی امکانپذیر ميداند، تلاش ميكند تا بر مبنای نظریّۀ سیستمی ـ نقشگرای هلیدی (1985، 1994) و ملاحظۀ الگوی پیشنهادی مهاجر و نبوی (1376) تحلیلی نقشگرا از گفتمان شعری و پارامترهای زبانی و فرازبانی مؤثّر در تحقّق ارتباط شعری به دست دهد.http://literature.ihss.ac.ir/en/Article/Download/10143مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030472007321Rostam vs. Arjan A Comparative Study of the Characters In Shahname and Mohabaharatمقايسه شخصيت رستم و ارجن در شاهنامه و مهابهارات110faحسينعلي قباديعليرضا صدیقی2015920Mohabahart is an Indian work of epic, which narrates the war of Pandowan between the five sons of Raja Pand and gurus, the sons of Raja, to rule over a region called, Hastnapur. In this eighteen-day war, Pandowan defeats his cousins. Arjan, one of the characters, who shoulders a large number of responsibilities during different events, resembles Rostam in many ways.
It is the objective of this paper to compare the two champions: their relations with gods, their marriage in a foreign land, having a son, becoming aware of revitalizing herb, going on seven dangerous journeys, and finally each killing his own brother. Attempts have been made to prove that due to the immigrations of the tribes from Iran to India, the Iranian beliefs, customs, and mythology, have had a profound impact on Indian epics.
مهابهارات اثر حماسي هندوان روايتگر جنگ پاندوان و كوروها بر سرحكومت منطقهاي به نام هستناپور است. در اين جنگ كه هيجده روز به طول ميانجامد پاندوان برپسرعموهاي خود پيروز ميشوند. ارجن در ميان باقي قهرمانان اين كتاب از نظرگاههاي متفاوت شبيه رستم، جهان پهلوان شاهنامه است. اين مقاله به مقايسه دو قهرمان از دو فرهنگ حماسي پرداخته است؛ ارتباط با خدايان، ازدواج در شهري بيگانه، جنگ با حاصل اين ازدواج كه پسري است، آگاهي از وجود دارويي زندگيبخش، رفتن به سفرهاي خطرناك هفتگانه، كشتن برادر از جمله موارد مشترك ميان اين دو قهرمان است. اين مقاله بر آن است كه سرايندگان مهابهارات در پرداخت شخصيت ارجن احتمالاً متأثر از داستانهاي حماسي ايران درباره رستم بودهاند؛ داستانهايي كه به زعم بسياري از پژوهشگران منشأ سكايي داشتند ارتباطات فرهنگي ميان ايران و هند، مهاجرت بسياري از اقوام و نژادها از جمله سكاها به هند و بردن آيينها، باورها، اساطير، داستانهاي حماسي بدان سامان از دلايل اثرپذيري هندوان از داستانهاي حماسي ايران ميتواند باشد كه در اين مقاله ضمن اشاره به آنها، مشابهتهاي ميان دو شخصيت نيز نشان داده خواهد شد. پيش از اين نيز دارمستتر در مقالهاي تاثيرپذيري حماسه هندوان را از داستان كيخسرو نشان داده بود.http://literature.ihss.ac.ir/en/Article/Download/10144مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030472007321Story-telling in Iran داستانگوييِ نمايشي در ايران110faعلی شیخ مهدیمحمود طاووسیمحمدرضا خاکیحبیبالله لزگی2015920Story-telling has always existed through time in different lands. However, it so appears that it has not undergone much of a development in Iran. Before the emergence of Islam in Iran, the Parthian Gossans and Sassanind musicians made use of music, dance, songs, probably a number of actors and actresses. In the course of change of religion from Zoroastrianism to Islam, story-telling preserved its nature, though it lost its characteristics such as dance and music, mainly relying on the artistic features of the narrator. Due to restraints existing in the Islamic period which followed the interpretations of the religious teaching concerning arts and drama, story-telling was somehow limited to the narration of merely one person called "Ta'zieh" (passion play). The very same constraint, however, reinforced drama and became the source of development for Ta'zieh.
هر چند داستانگوييِ نمايشي در سرزمينها و زمانهاي مختلف همواره وجود داشته، در ايران روال رو به رشدي نداشته است. پيش از اسلام، گوسانهاي پارتي و خنياگران ساساني، هنگام داستانگويي از موسيقي، رقص و آواز و احتمالاً همراهي چند بازيگر بهره ميگرفتند. این نوع داستان گویی در جریان تغییر مذهب ایرانیان از آیین زردشت به اسلام، جوهره خود را حفظ کرد؛ اما برخي ویژگیهای خود را از دست داد و بر بازیگری داستان گو اتکا پیدا کرد.
در دورة اسلامي به سبب محدوديتهايي كه در پی تفسير آموزههاي ديني برای هنرهای تجسمی و نمایشی به وجود آمد، داستانگوييِ نمايشي به روايتي محدود شد كه غالباً يك نفره انجام ميگرفت و آن را «نقالي» ميخواندند. همین محدودیت موجب تقویت بازیگری شد و بر تعزیه تأثیر گذاشت. با عزاداري گسترده و نمايشگرایانهاي كه در دوره صفوی آغاز شد و در قرون بعد به نمايش مصائب (تعزيه / شبيهخواني) منجر گشت، زمينة اجتماعي مساعدي براي نمايش دادن و تجسم بخشيدن داستانهاي حماسي و مذهبي فراهم آمد و ميراث داستانگويي نمايشي نقالان، اين تحول را به کمال رسانيد.
http://literature.ihss.ac.ir/en/Article/Download/10145