مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10301792024220The Romantic nature and the function of the chronotope of the ruins and wreckage."ماهیت رمانتیک و کارکرد کرونوتوپ خرابه و ویرانه در رمان بوف کور fa ستاره مدنیفارغالتحصیل کارشناسی ارشد دانشگاه گیلانعلیرضانیکوییعضو هیئت علمی دانشگاه گیلانشایسته ساداتموسویعضو هیئت علمی دانشگاه گیلان202567<p style="text-align: left;">The present study investigates the function and nature of the chronotope of the ruins and wreckage in Blind owl (Boofe Koor), within the frameworks of Romantic and Gothic literary traditions. Building on Mikhail Bakhtin's concept of the chronotope as the intrinsic connectedness of temporal and spatial relationships in literature, this research examines how these chronotopes contribute to genre-specific atmospheric and poietic effects in the novel. Specifically, the analysis focuses on the primary chronotope of the ruins and wreckage as a symbolic space that reflects a nostalgic and ultimately futile attempt to revive the past in the present. Employing a qualitative and interpretive methodology, the study reveals that the Romantic-Gothic character of the narrative is deeply intertwined with the selection of this chronotope as the locus of the story. Secondary chronotopes, such as cemeteries and thresholds, and their interrelations with principal narrative elements like characters and events further corroborate the findings. This multifaceted exploration highlights the central role of the ruins and wreckage chronotope in shaping the thematic and aesthetic dimensions of the novel.</p><p> کرونوتوپ (پیوستارِ زمان- مکان) که توسط نظریه ­پرداز برجسته، میخاییل باختین طرح می ­شود، یکی از مؤلفه ­های مهم در سنخ ­شناسی و تحلیل بوطیقایی اثر است. در این تحقیق کوشیده­ ایم نشان دهیم که کرونوتوپ­ ها در اثر برجسته­ ای چون بوف کور، چه عملکردی دارند و چگونه در خدمت فضاسازی ژانری و بوطیقایی اثر عمل می­ کنند. بدین منظور ماهیت رمانتیک و گوتیک روایت بوف کور در تعامل با کرونوتوپ ­ها - بویژه یک کرونوتوپ اصلی، یعنی خرابه­ و ویرانه­- بررسی شده است. در این بررسی مشخص می­ شود که ماهیت رمانتیک- گوتیک این روایت، ارتباط روشنی با انتخاب این کرونوتوپ بعنوان مکان اصلی روایت دارد. در این روایت، کرونوتوپ خرابه و ویرانه، کارکردی نمادین دارد و نوعی بازخوانی گذشته و تلاشی ناکام برای احیای آن در امروز است. همچنین ارتباط شبکه ­ای سایر عناصر داستان، همچون شخصیت­ ها، رویدادها و کرونوتوپ­ های فرعی (همچون گورستان و آستانه­ها) با این کرونوتوپ­ اصلی، نتایج به ­دست­آمده از تحلیل حاضر را تایید می­ کند. این مقاله با روشی کیفی و تبیینی به بررسی داده­ های متنی می ­پردازد و بر اساس چارچوب نظری مزبور تحلیلی چندوجهی از آنها ارایه می ­کند.</p>
<p> </p>http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/50567مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-10301792024220Adaptation and Analysis of the Image of the "Savior" in Contemporary Poetry (Based on Arash Kamangir, Morgh Amin, and Someone Who Is Like No One)تطبیق و تحلیل تصویر «منجی« در شعر معاصر (با تکیه بر آرش کمانگیر، مرغ آمین و کسی که مثل هیچکس نیست)faسعید بزرگ بیگدلیDepartment of Persian Language and Literature, Tarbiat Modares University, Tehran, Iranhttp://orcid.org/0000-0001-9633-7019 سارا حسینی00000000135175302025112<p>In human history, boredom with the current situation and the desire to achieve a desirable state have caused humans to need a savior. In different religions and sects, saviors will appear under different names, in different forms, and at different historical points, and they will strive to free humanity from suffering and adversity and lead it towards ideal conditions. In literary works, as a result of human perception of the appearance of the Savior in real life, literary works have emerged that create an image of the Savior. In contemporary Persian poetry, from the mid-1940s to the early 1950s, three poems were written and published: Arash Kamangir by Siavash Kasraei, Morgh Amin by Nima Youshij, and Someone Like No One by Forough Farrokhzad. In the present study, the three aforementioned works have been examined from ten aspects, and their similarities and differences have been examined and analyzed. The results of this study show that the poems of Arash Kamangir, Morgh Amin, and Someone Who Is Like No Other, despite the differences in the perspectives of their poets, in most cases present a consistent and identical image of the Savior.</p><p>در تاریخ بشر، دلزدگی از وضعیت فعلی و میل رسیدن به وضعیت مطلوب، سبب نیازمندی انسان به حضور نجات‌بخش بوده است. در ادیان و مذاهب مختلف، منجیانی در نام‌های گوناگون و به اشکال مختلف و در مقاطع متنوع تاریخی ظهور خواهند کرد و برای رهایی بشر از رنج ناملایمات تلاش نموده و او را به سوی شرایطی آرمانی سوق خواهند داد. در آثار ادبی نیز به تبع نگاه انسان به ظهور منجی در زندگی واقعی، آثاری ادبی با خلق تصویری از منجی پدید آمده‌اند. در شعر معاصر فارسی و در میانۀ سالهای دهۀ چهل تا آغاز دهۀ پنجاه، سه شعر با عنوان‌های آرش کمانگیر از سیاوش کسرایی، مرغ آمین از نیما یوشیج و کسی که مثل هیچ‌کس نیست از فروغ فرخزاد سروده و منتشر شده‌اند. در پژوهش حاضر، سه اثر مذکور از ده وجه مورد بررسی قرار گرفته‌اند و وجوه اشتراک و افتراق آن‌ها، بررسی و تحلیل شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می‌دهد که اشعار آرش کمانگیر، مرغ آمین و کسی که مثل هیچ‌کس نیست با وجود تفاوت‌هایی که در دیدگاه شاعران آن‌ها وجود دارد، در اغلب موارد، تصویری همسو و همسان از منجی ارائه داده‌اند.</p>http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/51981