مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020662023311Anti-pride in self-admiring poets (Khaghani Shervani, Orfi Shirazi, Taleb Amoli)تحلیل و تبیین دلایل واسوخت از فخر در شعر شاعران خودستا (خاقانی شروانی، عرفی شیرازی، طالب آملی)124faغلامرضا کافیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، ایران 2021421Anti-pride or avoidance of pride is the newly found theme in this
article which is the result of the accuracy and attention in Khaghani
Shervani, Orfi Shirazi and Taleb Amoli’s poetry who benefited from
the proudness in their poetry. By anti-pride, it means that the proud
and self-admiring poets leaves this technique in some cases and vice
versa, speak with humility and modesty or speak of their problems
with a broken heart and mental tiredness. This article indicates that
changes of the sociopolitical, cognitive and age changes led to this
avoidance of the proudness. In this article, along with implying three
mentioned poets’ life and the reason for their self-admiration, three
situations which led to their anti-pride would be analyzed based on
different evidence obtained from their poetry. Lack of obtaining the
positions and internal poets’ revolutions along with their aging moved
them from proudness to the modesty gradually. Also, its most
frequency is seen in Khaqani's poetry, then Taleb Amoli's, and after
that, in Orfi's poetry.
«واسوخت از فخر یا ضد فخر» بهعنوان موضوعی نویافته، حاصل درنگ در شعر شاعران خاقانی شروانی، عُرفی شیرازی و طالب آملی است که بیش از دیگران از مفاخره در شعر خود سود بردهاند و منظور از واسوخت از فخر آن است که شاعرِ مغرور و خودستا در مواضعی از سخن، دست از مفاخره و گرانتنی برمیدارد و برعکس یا به فروتنی و تواضع زبان میگرداند یا آنکه ملول و دلشکسته گلایه و واگویه را مشق میکند. این مقاله نشان داده است، تغییر سه موقعیت سیاسی اجتماعی و معرفتی و سِنّی سبب واگشت از فخر میشود. در این مقاله ضمن اشاره به حیاتِ سه شاعر و دلایل خودستاییشان، تغییر سهگانۀ موقعیت آنان که سبب گرایش به ضدفخر شده است، با شواهد متعدد از شعرشان تحلیل و بررسی شده است. بازماندن از مناصب و موهبتها و انقلاب درونی شاعران، به همراه گذرِ عمر بهعنوان سه واکنش مهم در رفتار شاعران خودستا، رفتهرفته آنان را از تفاخر بهسمت تواضع کشانده و واگشت از فخر را در شعرشان رقم زده است. یافتهها نشان میدهد در هر سه شاعر، هر سه موقعیت باعث رویگردانی آنان از تفاخر میشود همچنین بیشترین فراوانی در فخریه و واسوخت از آن، در شعر خاقانی، سپس طالب آملی دیده میشود و عرفی در مرتبۀ بعد قرار دارد. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/15999مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020662023311Sociological Analysis of the Story of "Sheikh Sanan's Story" in Mantagh al Tair (Based on Theory "Stigma" by Irving Goffman)تحلیلی جامعهشناختی بر حکایت «شیخ صنعان» در منطقالطیر (براساس نظریۀ «داغ ننگ» اروینگ گافمن)2550faمحمدخسروی شکیبدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، ایران 0000 0003 0140 71552021126
The story of "Sheikh Sanan" is one of the beautiful narrations in
Persian literature. The application of new theories causes the
mentioned anecdote to show sociological and psychological
suggestions beyond its mystical text and context. Using approaches
related to social psychology, in addition to taking the text out of the
traditional limitations, an expounding and interpretativecapability is
provided to estimate the story of "Sheikh Sanan" according to Irving
Goffman's " stigma" theory. In the present article, an endeavor is
made to scrutinize the "story of Sheikh Sanan" by means of qualitative
description and analysis. The premise is that there are variables such
as "play pattern", "pattern of individual and collective kinship",
"social exclusion and isolation", "loss of common identity",
"learning", "knowledge and insiders", "Revelation", "habitual",
"recovery of lost identity", "defense and psychological mechanisms",
etc. in the mentioned narrative, has caused criticism and analysis as
well as the results of applying Goffman's "stigma" theory, be
believable and convincing.The presupposition is that the lack of
balance between the individual "self" and the social "self" has caused
the "stigma" of Sheikh Sanan.
حکایت «شیخ صنعان» یکی از روایت های خواندنی در ادبیات عرفانی است. ضرورت و کاربست نظریه های جدید، موجب می شود تا حکایت مذکور فراتر از متن و بافت عرفانی خود، نشان دهنده دلالت های جامعه شناختی و روانشناختی باشد. با استفاده از رویکرد های مربوط به روانشناسی اجتماعی، علاوه بر خارج-کردن متن مذکور از محدویت های سنتی، ظرفیتی توضیحی و تفسیری فراهم می شود تا حکایت «شیخصنعان» با توجه به نظریه «داغ ننگ» اروینگ گافمن، مورد ارزیابی قرار گیرد.گافمن با اصرار بر تحلیل رفتار و کنش های آگاهانه افراد در اجتماع، مبدع جامعه شناسی تحلیلی و غیر کمّی است. روش تحقیق مورد نظر در این مقاله نیز کیفی، توصیفی و از نوع تحلیل رفتار و کنش فردی است. وجود متغیرهایی چون «الگوی نمایش»، «دو خویشی»، «طرد شدگی و انزوای اجتماعی»، «ضایع شدن هویت مشترک»، «آگاهان و خودی ها»، «آشکارشدگی»، «عادتواره»، «بازیافتن هویت از دست رفته»، «مکانیسم های دفاعی و روانی »و... در روایت شیخ صنعان، موجب شده استتا تحلیل و همچنین نتایج برآمده از کاربست نظریۀ جامعه شناختی- روانشناختی «داغ ننگ» گافمن در این حکایت، باورپذیر و متقاعدکننده باشد. پیش فرض این است که عدم تعادل و توازن میان «خود» فردی و «خود» اجتماعی، موجب «داغ ننگ» و رسوایی شیخ صنعان شده است. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/32556مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020662023311Analysis of Damages Caused by Natural Disasters in Persian Texts up to the Eighth Century AHتحلیل بازتاب آسیبهای ناشی از حوادث و بلایای طبیعی در متون فارسی تا قرن هشتم هجری5175fa مهدینجفیاستادیار گروه امداد و نجات، مؤسسه آموزش عالی هلال ایران، ایران 0000000308352097نجمهدریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران http://orcid.org/0000-0001-5417-9411ابراهیمخدایاردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران 202227The damages caused by natural disasters and the type of reaction of
societies to them are reflected in various forms in the past written
works. This study aims to find out how and how much attention has
been paid to these damages and related reactions to manage them in
Persian texts up to the eighth century.This research is a descriptiveanalytical study of qualitative content analysis with an integrated approach. Among the common hazards, four natural hazards were considered: earthquake, flood, drought and snow and severe cold. From selected Persian texts, by purposive sampling, a total of 93 poetic samples and 52 prose samples were selected and
reviewed.According to the research findings, economic damage is the
most damage caused by natural disasters mentioned in selected
Persian texts (45%). Also, the most attention has been paid to
response phase in these texts (52%).It seems that our society's
response-oriented approach to natural disasters is rooted in a historical
mentality that is reflected in Persian texts up to the eighth century. A
methodical and deep understanding of this historical mentality can
help theorists in a deeper understanding of the current society
behaviors against the natural disasters and the desired change of those
behaviors.
آسیب های ناشی از حوادث و بلایای طبیعی و نوع واکنش جوامع در برابر آنها، در آثار مکتوب گذشتگان، به اشکال مختلف بازتاب یافته است. این مطالعه بر آن است دریابد در متون فارسی تا قرن هشتم، به این آسیب ها و نوع واکنش جوامع برای مدیریت آنها، به چه میزان و چگونه توجه شده است. پژوهش حاضر، مطالعه ای توصیفی- تحلیلی از نوع تحلیل محتوای کیفی با رویکرد تلفیقی است. از بین مخاطرات شایع، چهار مخاطرة طبیعی زلزله، سیل، خشکسالی و برف و سرمای شدید در نظر گرفته شد. از بین متون فارسی منتخب، با نمونه گیری هدفمند، مجموعاً 93 نمونة منظوم و 52 نمونة منثور انتخاب و بررسی شد. بر اساس یافتههای پژوهش، بیشترین آسیب های ناشی از حوادث و بلایا که در متون منتخب فارسی به آنها اشاره شده است؛ از نوع آسیب های اقتصادی است (45 درصد). همچنین، بیشترین توجهی که به اقدامات مربوط به مدیریت آسیب های ناشی از حوادث و بلایا در متون منتخب فارسی تا قرن هشتم شده است؛ معطوف به مرحلة پاسخ است (52 درصد). به نظر می رسد رویکرد پاسخ-محور جامعة ما به حوادث و بلایای طبیعی، ریشه در ذهنیتی تاریخی دارد که در متون فارسی تا قرن هشتم، انعکاس یافته است. درک روشمند و عمیق این ذهنیت تاریخی می تواند به نظریهپردازان در شناحت عمیق تر رفتارهای کنونی مردم و مدیران در حوادث و بلایای کشور و تغییر مطلوب آن رفتارها کمک کند. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/34025مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020662023311Investigating the evolution of modern humanism of female characters in Persian novelsتحلیل سیر تحول انسانگرایی مدرن شخصیتهای زن در رمان فارسی77102faپریوشمیرزاییاندانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهرکرد، ایران جهانگير صفرياستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهرکرد، ایران نرگس باقریدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ولیعصر (عج)رفسنجان، ایران20201214Modernity and modern humanism have played an essential role in the
growth of Iranian women's minds. One of the sources which reflect
the changes and developments of modernity and modern humanism is
Persian novels. This article based on Anthony Giddens' viewpoint
investigates the effects of modernity on Iranian women by reviewing
selected Persian novels which were published in this three periods of
time: from 1300 to 1320, from 1320 to 1345 , and from 1345 to 1357 .
The research demonstrates that generally in the first period, the
evolution caused by the prevalence of modern humanism has not been
able to liberate women thinking from traditional perspectives. In the
second period, growing the popularity of modernity elements has
provided a variety of human interests and desires for women.
Although increasing feminist ideas shows the prevalence of modern
rationalism in this period, behavioral contradictions between women
reveals the superficiality of the viewpoint among them.
Overindulgence in following instinctive desires in the third period
indicates a jump in humanistic thinking. During this period, the
passivity caused by fatalism has also been criticized by the authors.
مدرنیته و انسانگرایی مدرن، نقش بسیار مهمی در تحولات ذهنی زن ایرانی داشته است. یکی از منابعی که تغییرات و تحولات ناشی از مدرنیته و انسانگرایی مدرن را بازنمایی کرده، رمان فارسی است. این مقاله درصدد است تا با بررسی رمانهای منتخب فارسی در سه بازۀ زمانی ـ از سال 1300ه.ش تا 1320ه.ش، از 1320ه.ش تا 1345ه.ش و از 1345ه.ش تا 1357 ه.ش ـ با تکیه بر نظریه های «آنتونی گیدنز»، تأثیرات انسانگرایی مدرن بر زنان را که در رمان فارسی تصویر شده است، بررسی کند. بررسی انجام شده بیانگر آن است که آنچه نویسندگان به تصویر میکشند، نشان میدهد که در دورۀ اول تحول ناشی از رواج لذتگرایی مدرن نتوانسته است به طور کلی ذهن زنان را از تفکرات وابسته به سنت رها کند. رواج بیش از پیش مؤلفههای مدرنیته در بازۀ زمانی دوم، میدانی گستردهتر از علایق و خواستهای انسانی را برای زنان مهیا کرده است. رواج اندیشههای فمینیستی هرچند نشان از رواج تدبیرگرایی مدرن در این دوران است، تناقضات رفتاری زنان و میزان سطحی بودن این تفکر را در بین آنان نشان میدهد. افراط در پیروی از خواستههای انسانی و غریزی در دورۀ سوم حاکی از جهش تفکر انسانگرایی است. در این دوران، انفعال ناشی از تقدیرگرایی نیز مورد انتقاد نویسندگان بوده است. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11742مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020662023311Identity thinking in the works of Ebrahim Yunsi, Relying on Persian language and strengthening Iranian identityهویتاندیشی در آثار ابراهیم یونسی؛ تکیه بر زبان فارسی و تقویت هویت ایرانی103125faمهدیسعیدیAssistant professor of Persian language and literature, Institute for Humanities and Social Studies (IHSS).سیده نرگسرضاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 2022719identities and Iranian identity has been on the border between
alignment, contradiction, conflict and rupture. Political and social
narratives of the issue of Iranian identity and its elements are effective
in weakening or strengthening this relationship. Among the three
nationalistic, modern, postmodern and historical narratives, it is the
only historical narrative that pays attention to the maximum
consolidation and unity of Iran and Iranians by avoiding excess and
exaggeration in explaining the problem. Ebrahim Yunsi, a political
activist, translator and writer of Iranian Kurdish descent, is the author
of several works in Persian. Some of what he translated is about
Kurdish cultural and political history and contemporary political
events. In the introduction or footnote of most of the translations, he
pays attention to the relationship between Kurds and Iran, and in a
way of Focusing on identity between Kurds and Iran, he establishes an
aligned and consistent relationship. Also, in his works, he criticizes
the opinion of writers who have highlighted some of the elements of
ethnic identity in order to weaken Iranian identity, or who believe in
the distinction and separation between ethnic identity and Iranian
identity. He is especially aware of the role and function of the Kurdish
language and the Persian language. Therefore, in spite of his primary
political affiliation or contrary to what some political parties think, he
believes that there is an equal relationship between the Kurdish
language and the Persian language. Therefore, he uses the Persian
language to write and tries to increase the richness of the Persian
language and its lexical and cultural treasure in his works by using a lot of words and what is Kurdish knowledge and language. In this
article, by analyzing the introductions of the translations and paying
attention to the linguistic issues of the stories, this aspect of the
identity in opinion of Ebrahim Yunsi has been discussed.
در ایران معاصر، گاهی رابطۀ میان هویتهای قومی و هویت ایرانی در مرز میان همسویی، تضاد، تنازع و گسست بوده است. روایتهای سیاسی و اجتماعی از مسئله هویت ایرانی و عناصر آن، در تضعیف یا تقویت این رابطه اثرگذار است. از سه روایت ملتگرا، مدرن و پست مدرن و تاریخی، تنها روایت تاریخی است که با پرهیز از افراط و تفریط در تبیین مسئله، به تحکیم و پیوستگی حداکثری ایران و ایرانیان توجه دارد. ابراهیم یونسی، فعال سیاسی، مترجم و نویسنده کردتبار ایرانی، صاحب آثار متعددی به زبان فارسی است. برخی از آنچه او ترجمه کرده دربارۀ تاریخ فرهنگی و سیاسی کردها و وقایع سیاسی معاصر است. همچنین از او رمانهایی نیز با زمینۀ اقلیمی منتشر شده است. او در مقدمه یا پاورقی اغلب ترجمهها به نسبت میان کردها و ایران توجه دارد و به گونهای هویتاندیشانه میان کردها و ایران رابطهای همسو و همجهت برقرار میکند و نظر نویسندگانی را که قائل به تمایز و جدایی میان هویت قومی و هویت ایرانی هستند یا بخشی از عناصر هویت قومی را در جهت تضعیف هویت ایرانی برجسته کردهاند، نقد میکند. او به ویژه متوجه نقش و کارکرد هویتساز زبان کردی و زبان فارسی است. بنابراین، به رغم وابستگی سیاسیِ ابتدایی خود یا خلاف آنچه برخی احزاب سیاسی در نظر دارند، میان زبان کردی و زبان فارسی قائل به رابطهای همسو است. از اینرو زبان فارسی را برای نوشتن به کار میگیرد و سعی میکند با کاربست فراوان واژگان و آنچه داشتههای دانشی و زبانی کردی است، بر غنای زبان فارسی و گنجینۀ لغوی و فرهنگی آن در آثارش بیفزاید. در این مقاله با تحلیل مقدمههای ترجمهها و توجه به مسائل زبانی داستانها به این وجه هویتاندیشانۀ ابراهیم یونسی پرداخته شده است. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/38564مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020662023311A LOOK at the manifestations of “disintegration”as one of the post-modern components in the novel “Mummy ” (MOOMIYAYEY)نگاهی بر نمودهای «ازهمگسیختگی» به عنوان یکی از مؤلفههای پستمدرن در رمان «مومیایی»127155faراضیهفانیمحقق پسادکتری دانشگاه گیلان، ایران 0000000154580926علیتسلیمیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گیلان، ایران محمودرنجبردانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گیلان، ایران 2022118This study examines “disintegration” as one of the types of tricks and
arrangements that are manifested in short storied and postmodernists
novels. “Mummy ” (MOOMIYAYEY)is one of Mojabi’spostmodern
works that has a special place in terms of language, expression,
structure and images. In this research relying on Derrida’s views and
with a descriptive-analytical approach to analyzing the structure and
qualitative content of “Mummy” (MOOMIYAYEY) and reflecting
tricks the rupture is addressed in it in order to reveal further the unique
dynamics and specific style of mojabi. The result of the research
shows that Mojabi, in the role of a master artist, has broken the normal
construction of words and created a seemingly disjointed, plural and at
the same time artistic structure. By using various techniques of
disintegration, he has created new, but not far-fetched, meaning ؛in
such a way that the reader has the opportunity to participate in
determining these meanings. The use of complex and confusing
language, the arrangement of words without logical and content
communication in dreamy and deconstructive formats are a featurehighlights of this effect.
این پژوهش به بررسی «ازهم گسیختگی ها» به عنوان یکی از انواع شگردها و تمهیداتی می پردازد که در داستان های کوتاه و رمان های پسامدرنیستی تجلی مییابد. رمان «مومیایی»، یکی از آثار پست مدرن مجابی است که از نظر زبان، بیان، ساختار و تصاویر، جایگاهی ویژه دارد. در این پژوهش با تکیه بر آرای «دریدا» و با رویکردی توصیفی- تحلیلی، به تحلیل ساختار و محتوای کیفی رمان مومیایی و بازتاب شگردهای ازهمگسیختگی در آن پرداخته شده است، تا از این طریق پویایی منحصربه فرد و سبک خاص «مجابی»، بیشتر آشکار شود. نتیجه پژوهش نشان میدهد که مجابی در نقش هنرمندی چیره دست، ساخت عادی کلام را شکسته و ساختی در ظاهر ازهم گسیخته، متکثر و در عین حال هنری ایجاد کرده است. او با به کار گرفتن شگردهای مختلفِ ازهم گسیختگی، مدلول-های جدید، اما نه چندان دور از ذهن ایجاد کرده است؛ به گونهای که خواننده هم این امکان را دارد که در تعیین این مدلول ها سهیم باشد. کاربرد زبانی پیچیده و مشوش، چینش واژه ها بدون ارتباطی منطقی و محتوایی در قالب های رؤیاگونه و ساختارشکن، از ویژگیهای بارز این اثر است. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/33490