مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020652023219Comparison of Khamriyat of Abu Nuwas and Saqi-Nameh of PartoviShirazi (From the Soil to the Sky)مقایسۀ خَمریّات «ابونُواس اهوازي» و ساقی‌نامۀ «پرتوی شیرازی» (از خاک تا افلاک)131faمرجانعلی اکبرزاده زهتاباستادیار گروه زبان و ادبيات فارسي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد ورامين- پيشوا، ایران فرزادفرزیدانشجوي دكتري زبان و ادبيات فارسي دانشگاه بين المللي امام‌ خميني(ره) 20211111Saqi-nameh and khamriya-saraei are one of the most pleasant lyrical types of poetry. Many poets and mystics have written their poems based on themes and concepts of Khamr poetry. The comparative study of the themes of the poems of Abu Nuwas (133 AH-196) and Hakim Partovi (870 AH-941) is the main issue of this article. This research, with descriptive-analytical method and relying on library texts, seeks to answer the question that what are the differences and similarities of the poetic themes in Abu Nuwas'sKhmeryat and Hakim Partovi'sSaqi-Nameh? The results of the research show that both of these works are similar in terms of descriptions, similes, use of musical instruments and tunes, as well as tavern vocabulary, and the difference that can be seen in these two is that wine, tavern instruments ,Saqi and PirMikdeh in Abu Nuwas'sKhamriat had an outward aspect, but in Saqi Nama Partovi, it is beyond the outward meaning and expresses a kind of philosophical and mystical thought. The concept of wine and wine drinking in Abu Nuwas's wine has the aspect of pleasure-seeking, and in Partovi'sSaqi-nameh, it has the aspect of mystical drunkenness and reaching closeness to God. He somehow tries to reflect high mystical thoughts in his poems by using seemingly infamous Khmer words.ساقی نامه و خَمریه سرایی، یکی از انواع برجسته شعر غنایی است. بسیاری از شاعران و عارفان، اشعار خود را بر پایۀ مضامین و مفاهیم اشعار خمری سروده‌اند و بعضاً بین تصاویر خاکی تا افلاکی پیوند زده‌اند. بررسی تطبیقی مضامین اشعار ابونواس اهوازي (133ه.ق-196) و حكيم پرتوي شيرازي (870 ه.ق- 941)، مسئله اصلی مقالۀ پیش روی است. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر متون کتابخانه ای درصدد پاسخ به این پرسش است که تفاوت و تشابه مضامین شعری در خمریات ابونواس و ساقی نامۀ حكيم پرتوی چیست؟ نتایج تحقیق نشان می دهد که هر دوی این آثار به لحاظ توصیفات، تشبیهات، كاربرد آلات و نغمات موسیقی و نيز واژگان میخانه ای بسان یکدیگر بوده‌اند، تفاوتی که در این دو به چشم می خورد، آن است که شراب، آلات میخانه ای، ساقی و پیر میکده در خمریات ابونواس، جنبۀ ظاهری دارد؛ اما در ساقی نامۀ پرتوی، فراتر از معنی ظاهری بوده، در بیان نوعی تفکر فلسفی و عرفانی است. مفهوم شراب و باده‌‍‌نوشی در خمریات ابونواس، جنبۀ لذت‌جویی و عشرت‌طلبی و در ساقی‌نامۀ پرتوی، جنبۀ سُکر عرفانی و نیل به قرب الهی دارد. او به نوعي کوشيده تا با کاربرد واژگان خمری به‌ظاهر بدنام، انديشه هاي والاي عرفاني را در اشعار خود منعکس نمايد.http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/38873

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020652023219Discourse analysis of Persian language and literature education based on semantics, in order to Expand Cultural Diplomacy (case study: Turkmenistan, Uzbekistan, Georgia)تحلیل گفتمان معنامبنایانۀ آموزش زبان و ادبیات فارسی برای گسترش دیپلماسی ¬فرهنگی (مطالعه موردی: ترکمنستان، ازبکستان و گرجستان)3361fa سهیلا رضائی مهردانش آموخته دکتری دانشگاه علامه طباطباییعباسعلیوفاییاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطباییداووداسپرهماستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی0000000165742297غلام‌رضامستعلی پارسادانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی2021125Discourse analysis is an interdisciplinary approach in the fields of linguistics, semantics, literature, cultural relations, and international fields which analyzes and evaluates how meaning and message are crystallized and formed in relation to intra-lingual and extra-lingual factors. Discourses are a kind of language of power relations due to the use of language and linguistic power. Since coherent and common meanings and themes (Semantics-based) that are crystallized in language are also prominent manifestations of cultural power; the authors of this article sought to explain it on the basis of semantics and discourse analysis in the development of cultural relations. The most important findings of this study indicate that in the approaches of semantic discourse analysis based on common celebrities in the field of common (non-linguistic) civilization, themes, mental and especially mystical schemes between common Iranian and Turkmen celebrities are evident. It also has mystical and moral schemas for Iran and Uzbekistan, which can be of interest for the public. The themes and mental schemas of the Shahnameh and the themes of some of the love poems or even the themes of Omar Khayyam's poems, which have been most welcomed by Georgian scholars, can be considered in writing Persian language textbooks in Georgia to provide deep cultural ties with friendly countries in the field of common civilization.تحلیل گفتمان، رویکردی بینارشته ای در حوزه های زبان شناسی، معناشناسی، ادبیات، روابط فرهنگی، حوزه‌های بین‎الملل و برخی رشته‌های دیگر است. این رویکرد، چگونگي تبلور و شكل گيري معنا و پيام را در پیوند با عوامل درون زباني و برون زباني تحلیل و ارزیابی می‌کند. گفتمان ها به سبب استفاده از زبان و قدرت زبانی، به نوعی زبانِ روابطِ قدرت هستند و معانی و مضامین همسو و مشترک که در زبان متبلور است نیز از جلوه های بارز قدرت فرهنگی محسوب می‌شود. از این‎رو هدف از نگارش این مقاله، تشریح معنامبنایانه و تحلیل گفتمانی معانی و مشاهیر مشترک در قالب طرح‌واره‌های ذهنی با استفاده از روش اسنادی و با رویکرد توصیفی- تحلیلی در جهت ارتقای سطح روابط فرهنگی است. مهم‎ترین یافته های این پژوهش در حوزة تمدنی مشترک (غیر هم زبان) مضمون ها، طرح‌واره های ذهنی و به ویژه عرفانی بین مشاهیر مشترک ایران و ترکمنستان است. طرح‌واره‌های عرفانی، اخلاقی و... برای ایران و ازبکستان نیز نمود دارد که می تواند با اقبال عمومی همراه شود. مضامین و طرح‌واره های ذهنی- حماسی شاهنامه و مضامین پاره‌ای از منظومه‌های عاشقانه یا حتی مضامین اشعار عمر خیام نیز که بیشتر با استقبال محققان گرجی مواجه شده است، می‌تواند نقشی بی بدیل در عرصۀ گسترش روابط فرهنگی با کشورهای غیر هم زبان حوزۀ تمدنی ایجاد کند. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/14676

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020652023219Recognizing mystical and demonic states according to "Teresaof Avila" and "JalālaldīnRūmī"بازشناخت احوال عرفانی و شیطانی به روایت «ترزا آویلایی» و «مولوی»6383faبخشعلیقنبریدانشیار گروه فلسفه، ادیان و عرفان دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی2020916Human inner can have three states; psychological, mystical and satanic states. Cognition of these states, especially mystical and satanic states has been one of the important topics of mystical epistemology, and the mystics themselves have been awared in this matter. Teresaof Avila (1515-1582 AD) and JalālaldīnRūmī (604-672 AH) have more or less dealt with this matter in their works. Extracting and comparing the opinions of these two mystics can help more in recognition of the true and false mystical states.The study of this issue showed that both mystics consider the God as the main source of the true mystical state and the devil and the illusion of man as the source of false stateandemerge the consolations to human beings can be given withthemysticalstates; which are also divided into two categories: mystical and satanic. Apparently Teresa and Rumi both believe that genuine status can be realize to the future, but the false states remain in the realm of mental or expressive matters. Teresa's speeches are more precise and slight than Rumi in this feild.Both mystics suggest personal testing in some cases to distinguish true states from false states; That is, until the person himself hasn’t spent through such states, he can not recognize other cases.In this feild, Rumi mentions the authenticity recognition of a mystical state through another mystical state, which is similar to Teresa’s idea. According to both mystics, real statefrees the human from the captivity of the world, whereas the false statecaptureshuman into the world and carnal desires. Enjoying the criterions of the lack clarity of inductions, false, (locution) and their similarity to the dream, the availability of false state and far from the availability of mystical states and the possibility of verifying them in prayer and supplication can help in recognizing these states. Unexpected, the non-attribution of pure states to oneself and turning one's attention to God, reinforcing morality and religiosity are the indicators of mystical states.از منظر نگرش‌های معنوی، یکی از تقسیم بندی‌های احوال درونی انسان، عرفانی و شیطانی است. شناخت این احوال به ویژه احوال عرفانی و شیطانی از مباحث مهم معرفت شناسی عرفانی بوده، خود عارفان هم به این امر تفطن داشته اند. «ترزا آویلایی» (1515- 1582 م.) و «مولوی» (604- 672 ق.) در آثارشان کم و بیش به این امر پرداخته اند. استخراج و مقایسۀ نظرهای این دو عارف می تواند در شناخت احوال حقیقی و کاذب عرفانی کمک شایانی کند. بررسی این مسئله نشان می‌دهد که هر دو عارف، منشأ اصلی احوال حقیقی عرفانی را خدا و منشأ احوال کاذب را شیطان و توهم آدمی می دانند و با عروض احوال عرفانی، تسلّیّاتی هم برای انسان ارزانی می شود که آنها هم به دو دسته عرفانی و شیطانی تقسیم می شوند. ظاهراً هم ترزا و هم مولوی، هر دو بر این نظرند که احوال اصیل ناظر به آینده، قابلیت تحقق دارند، اما احوال کاذب در حد اموری ذهنی یا بیانی باقی می مانند. سخنان ترزا در این زمینه دقیق تر و جزئی تر از مولوی است. هر دو عارف در مواردی برای تشخیص احوال حقیقی از احوال کاذب، آزمودن شخصی را پیشنهاد می کنند؛ يعني تا زماني كه خود شخص چنين احوالي را از سر نگذراند، نمي‌تواند ساير موارد را تشخيص دهد. مولوی در این زمینه از تشخيص اصالت يك حال عرفاني از طريق حال عرفاني ديگر یاد می کند که با نظر ترزا شباهت دارد. به اعتقاد هر دو عارف، احوال حقیقی، انسان را از اسارت دنیا رها می سازد، در حالی که احوال کاذب، انسان را اسیر دنیا و خواهش های نفسانی می‌کند. بهره گیری از معیارهای آشکار نبودن القائات دروغين و شباهتشان به رؤيا، در دسترس بودن احوال کاذب و دور از دسترس بودن احوال عرفانی و امکان راستی آزمایی آنها در نماز و نیایش می تواند در تشخیص این احوال کمک کند. غيرمنتظره، انتساب ناپذیر بودن احوال ناب به خود و معطوف ساختن توجهات انسان به خدا، تقویت اخلاق و دین داری، از شاخصه های احوال عرفانی است. در بیان این شاخص ها، ترزا دقیق و جزئی نگر و مولانا اغلب کلی نگر است. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/11659

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020652023219Feasibility study of using the hand movement language signs of the kermanians in visual and performing artsامکان‌سنجی کاربرد نشانه‌های زبان حرکت دست مردم کرمان در هنر85112fa زهراموسوی خامنهاستادیار گروه صنایع دستی دانشگاه الزهرامژگاندرانیدانش¬آموخته کارشناسی¬ارشد صنایع دستی دانشگاه الزهرا2021616Gestures, instead of words, convey part of the message to the audience. In Iran, "Kermanis" widely use hand language absence of semiotic knowledge of hand language disrupts the visual and theatrical communication function The present analytical-descriptive research has been compiled with the aim of explaining this type of signs in Kerman culture and answers to this question that what is the relation between conversational language and gestures of hand. And how they can play an effective role in art.This research, relying on the concept of inter-sign translation, clarifies that the repetition of signs in Kerman has become a concept in both positive-everyday and negative ways and it can be used through narratives in visual and performing arts for better communication with the audience. حرکات بدن به جاي کلام، بخشی از پیام مورد نظر را به مخاطب منتقل می‌کنند. در بین ایرانیان، «کرمانی ها» زبان دست ها را به طور گسترده به کار می‌برند. به دلیل بازتاب گستردۀ ‌این حرکات در هنر ایران مي توان پذیرفت كه عدم شناخت نشانه شناسانه از زبان دست ها در کارکرد ارتباطی تصویری و نمایشی خلل ایجاد کرده، استفاده از نشانه های محلی موجب تنوع در صورت های هنری می‌شود. پژوهش تحلیلی- توصیفی حاضر با هدف تبیین این گونه از نشانه ها‏ در سپهر نشانه‌ای فرهنگ کرمان تدوین شده است و پاسخگوی اين پرسش است كه زبان حرکات دست، چه ارتباطی با زبان گفتار دارد و چگونه می‌تواند نقش مؤثری در هنر داشته باشد. همچنین با تکیه بر مفهوم ترجمۀ بینانشانه ای، روشن می‌کند که تکرار نشانه‏ها که در دو گونه مثبت- روزمره و یا منفی در کرمان به زبانی مفهومی بدل گردیده، می تواند برای ارتباط بهتر با مخاطب، از طریق روایت ها در هنرهای تجسمی و نمایشی به کار گرفته شود. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/16294

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020652023219 Comparison of the Aspects of the Reification in the Novels of The Handmaid's Tale and House of Edrissمقایسۀ وجوه شیء‌وارگی در رمان‌های «خانه ادریسی‌ها» و «سرگذشت ندیمه»113140fa بهزاد پورقریباستادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه گلستان، ایران 0000000261627312202247House of Edriss is the story of the wandering women in the circle of human disasters. Women in the two structural power disciplines and in the two seemingly old and new worlds cannot have any role other than a victim. In this novel, women such as Roxana and Rahilla are considered to be desirable merely because of their beautiful appearance and other women have become obsessed with their traditional life style. In the new communist discipline, these women change their identities to ideologically imprisoned workers. In the novel, one revolution can transform each society; the house of the traditional aristocrats is seized. But women do not get free. Even women like Shaukat, who are at high levels of power, have to deny their femininity, and this is the culmination of women's hostile sexism and self-objecting. On the other hand, Margaret Atwood’s Handmaid's Tale is the story of handmaids who live in a fantasy country called Gilead, where women do not have the right to read. Women's worth is only about their fertility. The novel, based on the characteristics of defining the identity of individuals through social foundations, which leads to self-centeredness, is an analytical work based on the loss of women's identity in the capitalist system. The analysis of the two aforementioned stories is not based on the female object-oriented approach that the women in the traditional life have neither rights nor human identities, nor have the political trends of the left and the right of the modern world.شیء‌وارگی، اصطلاحی است که در رویکرد فمینیستی برای نقد موقعیت زبان در جهان مدرن به کار می رود. در این نگرش مبتنی بر تفکر سرمایه داری، زن به‌مثابه شیء در نظر گرفته می شود و تمامی عوارض شیء شدن همچون تملک، بهره کشی و بی مصرف شدن بر او تحمیل می شود. شیء‌وارگی را رسانه‌ها، تبلیغات و فرهنگ عمومی چنان عادی می نمایند که به جزئی از فرهنگ بدل می شود. در رمان «خانه ادریسی‌ها»، یک انقلاب، جامعه را دگرگون می‌کند. خانه اشراف سنتی تصرف می شود، اما زنان به آزادی نمی رسند. حتی زنانی چون شوکت که در درجات بالای قدرت هستند، مجبورند زنانگی خود را انکار کنند و این اوج جنسیت زدگی و خودشیءانگاری زنان داستان است. از دیگر سو، رمان «سرگذشت ندیمه» از مارگارت اتود، ماجرای «افرد»، ندیمه‌ای است که در کشوری تخیلی به نام گیلاد زندگی می کند؛ جایی که زنان، حق خواندن ندارند. ارزش زنان تنها به باروری آنهاست. مسئلۀ اصلی پژوهش حاضر این است که نویسندگان آثار مورد نظر، چگونه شیء‌وارگی را برجسته کرده‌اند و با بازتولید آن در جهان داستان، مقومات و عوارض آن را در تجربه‌های زیستۀ شخصیت‌ها به نمایش گذاشته‌اند. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. پرسش اصلی این است که در این دو رمان، زنان چگونه به مثابه شیء تصویر شده‌اند و وجوه اشتراک و افتراق این دو رمان چیست؟ نتایج نشان می دهد که در جریان شیء‌وارگی، هویت زنان از دست می‌رود. مردان از زنان همچون ابزاری برای برآوردن مطامع خود بهره می‌برند. زنان در جایگاه برده، نام خود را از دست می دهند و عشق در آنان تقبیح می‌شود. http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/36518

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-103020652023219Two Interpretations of a Poem Entitled “Kakki”دو تأویل از یک شعر: «کک‌کی»141168faفاطمهراکعیدانشیار گروه زبان‌شناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ایران 2021213NimaYoushij’s emphasis on employing expansive and multifarious symbols in his poems, especially unique symbols and idiosyncratic ones from his mother tongue grants a special succulence and freshness to the third period of his poetic life which starts with “Khab-e Zemestani” (literally Hibernation) from 1951 on. These types of poems, due to suffocating political conditions, mostly possess social and political messages that Nima has composed them symbolically. To me, it is possible to attain those messages or at least to touch the conceptions at the time of composing these poems through employing Friedrich Schleiermacher’s hermeneutical method. On the other hand, Nima as a symbolist poet insists on composing poems in a misty ambience through giving multifarious meanings to his poems and believes that ambiguity is one of the specifications of any poem; for this very reason, one of an interpreter’s duties is to discern the different meanings of Nima’s symbolic poems. According to different meanings for the word “Kakki” from various glossaries and the viewpoints of natives of Mazandaran, interviewed, as well as some words of this poem like “parivar” (literally fairy like), feminine nature to the poem is induced. In this article, a different interpretation for “Kakki” rather than its first common interpretation is presented.تکرار کاربرد گسترده و متنوع نیما یوشیج از نمادها در شعر، به‌ویژه نمادهای جدید و گاه بکر از میان واژگان زادگاهش یوش مازندارن، ویژگی و تازگی خاص به شعرهای آثار دورۀ سوم حیات شاعرانۀ وی (از شعر «خواب زمستانی» (زمان سرایش: 1320 به بعد)) بخشیده است. این نوع شعرها عموماً دارای پیام‌های اجتماعی- سیاسی است که نیما به دلیل فضای سیاسی پراختناق روزگار خود، آنها را به صورت نمادین بیان کرده است. از نظر نویسنده، دستیابی به دلالت‌های موجود در این آثار، یا دست‌کم نزدیک ‌شدن به ذهنیّت شاعر در هنگام سرودن آنها، با استفاده از روش هرمنوتیکی «شلایرماخر» بهتر امکان‌پذیر است. از طرف دیگر این شاعر سمبولیست بر وجود چندمعنایی و ابهام در شعر تأکید بسیار دارد و آن را یکی از معیارهای شعریت اثر می‌داند. از‌ این‌رو نویسنده، کشف معانی چندگانه‌ در شعرهای نمادین نیما را جزء وظایف تأویلگر در قبال این شعرها تلقی می‌کند. از آنجا‌ که واژۀ «کک‌کی» در فرهنگ‌های مختلف با معانی متفاوت آورده شده و تحقیقات محلی از بومیان مازندران نیز بر این امر صحه گذاشته است و نیز برخی واژه‌های موجود در شعر مانند «پری‌وار»، ویژگی «زنانگی» را به ذهن متبادر می‌کند، نویسنده با تأمل بیشتر در واژگان و برخی ویژگی‌ها که فرهنگ قزوانچاهی و بومیان مازندران برای «کک‌کی» برشمرده‌‎اند، در کنار برخی تأملات دیگر، به تأویل دومی از «کک‌کی» دست ‌یافت که این مقاله به آن می‌پردازد.http://literature.ihss.ac.ir/ar/Article/Download/27381