مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030222004921PSYCHOLOGICAL ANALYSIS OF PERSIAN LYRIC LITERATURE (ON KHOSROW-SHIRIN, LEYLI-O-MAJNOON AND VAICE-O-RAMIN)بررسي روانشناختي سه منظومه غنايي فارسي (خسرو و شيرين، ليلي و مجنون و ويس و رامين)110faابراهیماقبالي دانشگاه تبریز حسين قمري گيوي2015921In this survey three Persian lyric i.e. Khosrow-Shirin and Leyli-o-Majnoon by Nezami Ganjavi and Vaice-o-Ramin by Fakhrodin Asad Gorgani are chosen as main sources of psychological interpretation. The method is content analysis, three hypothesis are used and the adjustment degree of latest concepts of psychology in these works with Freud’s psycho-analysis approach and analytic psychology of Young is surveyed.در اين پژوهش سه منظومه، يعني خسرو و شيرين و ليلي و مجنون اثر حكيم نظاميگنجوي و ويس و رامين اثر فخرالدين اسعدگرگاني به عنوان منابع اصلي در جهت تفسير روانشناختي انتخاب و با استفاده از روش تحليل محتوا بررسي شدهاند. سه فرضيه مطرح شد و درجه انطباق مفاهيم روانشناختي مكنون در اين آثار با رويكرد روانكاوي فرويد و رويكرد روانشناسيتحليلي يونگ و نيز با ويژگيهاي شخصيتي مصنف ـ كه خود مفهوم روانكاوانه دارد ـ بررسي گرديد. پس از تعيين واحدهاي كدگذاري و تعريف عملياتي هر يك، كدگذاري به عملآمد و ضريب پايايي كدگذاران برابر81% تعيين گرديد. با استفاده از آزمون آماري مجذور خي(X2) واحدهايكدگذاري شده براي هر يك از متون، به منظور تعيين فراواني انطباق هر يك با دو نظريه روانكاوي فرويد و روانشناسي تحليلي يونگ، مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان ميدهد آزمون آماري به عملآمده براي دو منظومه خسرو و شيرين و ليلي و مجنون تفاوت معنيداري از نظر درجه انطباقپذيري با دو نظريه فوق نشان نميدهد؛ اما اين تفاوت در منظومه ويس و رامين معنيدار است و نشان ميدهد اين منظومه رابطه بيشتري با نظريه روانكاوي فرويد دارد؛ البته با توجه به پيچيدگي كدگذاري و كميسازي مفاهيم ادبي و مشكلاتروششناختي موجود، سعي شد در ادامه بحث، تفسيرهاي ممكن با استفاده از دو رويكرد فوق در مورد سه منظومه مورد مطالعه ارائه شود.http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10189مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030222004921THE WORD OF IMAM ALI IN PERSIAN POEMكلام امام علي(ع) در شعر فارسي110faاحمد رضی استاد دانشگاه گیلان2015921The poets of persian literature, from beginning up to now have recited many pure and prominent poems in prais of Imam Ali. All these praises indicate the multi dimentions of unique personality of Imam Ali and fascination of peots toward him. With a little consideration in the works of peots, we come to knowing that they did not only praised the Imam, rather they made Imam's words as their own thoughts and works backing and support of their literal accuracy. They mixed it with their gentle expression and used it in their subject matter makings and portraitings. In this article, the fields, history and the way of being affected with Imam Ali's words, is being studied.شاعران ادب فارسي، از ابتدا تاكنون در مدح و ستايش مولاي متقيان علي(ع) شعرهاي برجسته و نابي سرودهاند. مجموعة اين مدايح بيانگر جنبههاي گوناگون شخصيت بيبديل امام و نشان دهندة شيفتگي و دلدادگي شاعران در برابر آن حضرت است. با اندكي تأمل در آثار اغلب شاعران در مييابيم كه آنان، تنها به مدح و ذكر مناقب امام اكتفا نكردهاند، بلكه سخنان گهربار آن حضرت را پشتوانة فكري آثار و دستماية موشكافيهاي اديبانة خود كرده و آنها را با ذوق ظريف خود درآميخته و با بيان لطيف خود بازآفريني كردهاند و در مضمونسازيها و تصويرپردازيها از آنها بهره بردهاند. در اين مقاله، زمينهها، سابقه و شيوههاي اثرپذيري شاعران برجستة ادب فارسي از كلام علي(ع) بررسي ميشود.http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10191مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030222004921 CRITIQUE AND STUDY OF POLITICAL, SOCIAL AND CULTURAL CONTENT OF TALE COLLECTION OF "SHAHRI CHUN BEHESHT" (A CITY SAME AS HAVEN)نقد و بررسي درونمايههاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي مجموعه داستاني شهري چون بهشت110faليلا يوسفيقدرت الله طاهري2015921A tail collection called "shahri chun behesht" (A city same as haven) by Simin Daneshvar, is the product of political, social and cultural conditions of the years of fear and violence of the post-coup-d'etat of 28 Mordad 1332. the period in which aspirations of a nation who demanded independence and liberty, by conspiracy of alien counteries agents and some mistakes of religio-political leaders dissipated and feelings of hopelessness and defeat and failure spreaded in cultural society of Iran.
In this collection, Daneshvar with her accuracy and intelligence has tried to show a part of bitter socio-political truths of those dark years of Iran's people.
Short stories of Daneshvar, despite their importance in contemporary narrative literature, have been ignored in the shade of her more prominent novels such as Sovushon, Jazireh Sargardani and Sarban–e-Sargardan. This article is trying to reflect the light on one of the short stories collection of a such.
مجموعه داستان شهري چون بهشت اثر سيمين دانشور، محصول شرايط سياسي، اجتماعي و فرهنگي سالهاي وحشت و خشونت پس از كودتاي ننگين 28 مرداد 1332 است؛ دورهاي كه آمال و آرزوهاي ملتي آزاديخواه و استقلال طلب در اثر دسيسة عوامل بيگانه و داخلي و پارهاي اشتباهات رهبران سياسي و مذهبي بر باد رفت و يأس و نااميدي، احساس شكست و انزواطلبي، گريبانگير جامعة فرهنگي ايران گرديد. دانشور با تيزبيني و درايت متعهدانه در اين مجموعه داستان تلاش كرده است بخشي از حقايق تلخ سياسي، اجتماعي و فرهنگي و نيز دردها، رنجها و مصائبي را كه در اين سالهاي سياه بر ملت ايران رفته است، ترسيم نمايد.
داستانهاي كوتاه دانشور با وجود اهميت و اعتباري كه در ادبيات داستاني معاصر دارند، بيشتر در ساية رمانهاي برجسته او مانند سووشون، جزيره سرگرداني و ساربان سرگردان بوده و چندان مورد بررسيهاي نقّادانه قرار نگرفتهاند. مقاله حاضر ميكوشد ضمن نقد و بررسي درونمايههاي اين مجموعه داستان و روشن نمودن ابعاد ناپيداي اين اثر، تأثيرپذيري آن را از شرايط سياسي، اجتماعي و فرهنگي دوران پس از كودتا نشان دهد.
http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10192مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030222004921NEGATING GOOD-NAME AND PRAISING BAD-NAME BY SUFFISنفي خوشنامي و استقبال از بدنامي نزد اهل تصوف110faرضا شجريدانشگاه کاشان2015921Runing away of good-name and praising of bad-name and public disgrace, is one of the characteristics of libertine school and amatory mysticism which is emphasized in sayings of mystics, works of poets and behaviour of libertines.
The cloth of famousness, is a troublefull finding which splashes the dye of hypocrisy and sham on the stature of worship and devotion and covers the face of sincerity and honesty.
Therefore, the fight with such a characteristics, always has been one of the mental disturbances of the real mystics and truth finders. They always have shown the various ways of breaking jar of name and shame, self-respect and dignity. Showing these ways and pointing to the cause and signs of these pests, in the form of tales, examples and poems have come in the works of mystics particularly Attar, Moulana and Abusaid-Abulkheir which will be discussed in this article.
گريز از نيكنامي و استقبال از بد نامي و رسوايي، يكي از ويژگيهاي مكتب رندي و عرفان عاشقانه است كه در گفتار عارفان و آثار شاعران و رفتار رندان و قلندران بدان توجه و توصيه شده است. جامه شهرت، بافتهاي پرآفت است و رنگ عجب و ريا و كبر و كيا را بر قامت طاعات و عبادات ميپاشد و چهره اخلاص و يكرنگي را مي پوشاند؛ لذا مبارزه با اين صفت نفساني همواره يكي از دغدغههاي عارفان شوريده و رندان وارسته و حقيقتجو بوده است و راهها و رياضتها و مجاهدتهاي گوناگوني براي شكستن شيشه نام و ننگ و غرور و شكوه مريدان خويش توصيه كردهاند. بيان اين راهها و بررسي علل و علامات اين آفات در قالب حكايات و امثال و اشعار بزرگان و عارفان به ويژه عطار و مولانا و ابوسعيد ابوالخير زمينههاي بحث اين مقاله را تشكيل ميدهند.
بي شك كسي ميتواند خويش را از چشم خلق بيفكند و مدح و ذمشان در نظرش يكسان باشد كه حق در نظرش بزرگ جلوه كند و جز به او نينديشد و جز براي او نگويد، نخواهد و نكند. تحصيل اين فضايل نيز آسان نيست و جان بر سر كسب آن ميسوزد؛ اما آنچه ميتواند نام و ننگ را به باد دهد، بادة عشق است، حاصل نوعي معرفت شهودي است كه عاشق را ناخوآگاه در كمند جذبه خويش گرفتار ميسازد.
http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10193مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش زبان و ادبیات فارسی1735-1030222004921DISCOURSE ANALYSIS OF THE STORY OF CONFLICT BETWEEN SAADI AND CLAIMER IN REFERENCE TO THE FACTORS OF DIALOGUEتحليل گفتمان حكايت جدال سعدي و مدعي با نظر به مؤلفههاي گفت وگو*110faمصطفی گرجی دانشگاه پیام نور2015921Saadi is one of the five speakers of Persian culture and literature and one of the three prophets of Persian Poem and one of the most popular poets of the world. In his collected works, Saadi is interpreting some problem and factors, which in case of fulfillment, we will be having an utopia and a perfect man that all these characteristics such as tolerance, humility, virtue, introspection and moreover, attention to human kind and dialogue will be dominate. This article with articulating Saadi’s contradictions in the realm of theory and practice, analysis his approach towards dialogue and it’s elements. In my view, Saadi was not pro-dialogue in the sense of Aristotelian logic. The story of Saadi’s conflict with claimer is a obvious type of this. Though this conflict has elements of dialogue in itself, but it is only in the realm of description and expression, but not in the real life and practice. According to many evidences, Saadi was not a pro-dialogue poet. It is to be noted that it is not because of Saadi’s characteristics, but, the norms of classic societies of those days.يكي از پنج سخنگوي فرهنگ و ادب ايراني و يكي از سه پيامبر شعر فارسي و بيشك يكي از مردميترين شاعران جهان شيخ اجل سعدي شيرازي است. او در مجموعه آثار خويش به تبيين مسائل و آموزههايي ميپردازد كه در صورت تحقق آن، طرح مدينه فاضله و انسان كاملي متصور خواهد بود كه جميع صفات فاضله اخلاقي ـ انساني اعم از تسامح، تواضع، فروتني، تقوا و خويشتنداري، استدلال و روحيه پرسشگري، خرد و دانش محوري و از همه مهمتر توجه به همنوع و بنيآدم بر اساس گفتوگو بر آن حاكم ميشود. اين مقاله ضمن بيان تناقض سعدي در حوزة تئوري و زندگي عملي در جريان گفت وگو، نوع نگاه او را به پديده گفت وگو و مؤلفههاي آن تحليل ميكند. به نظر نگارنده سعدي در يك نگاه اهل گفت وگو ـ به معناي منطقي و ارسطويي ـ نبوده و حكايت جدال سعدي با مدعي نمونه جامع و كامل اين باور است، اگر چه از نظر نگاه به مؤلفههاي گفت وگو و تبيين آن گفت وگوگرا است. البته اين مسئله نه به شخص سعدي، كه به فرهنگ و هنجار غالب جوامع گذشته برميگردد كه بر اساس سلطان و رعيت و شبان و رمه طبقهبندي ميشده و گفت وگو را برنميتابيده است. اين مقاله ضمن تبيين اهميت گلستان با توجه به اصل گفت وگو و مؤلفههاي آن در حوزه تئوريپردازي، سعي ميكند بزرگترين حكايت اين اثر (حكايت جدال سعدي با مدعي) را با توجه به نگاه ساختارگرايانه و التزام او به اصول گفت وگو تجزيه و تحليل كند.http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/10194