مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش زبان و ادبیات فارسی 1735-1030 19 62 2022 3 6 The boredom and gestures of the modern subject in the poetry Introduction and analysis of the manuscript of Rawdat al-Mulûk معرفی و تحلیل نسخۀ خطی «روضةالملوک» 51 72 fa اردشیر آل علی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی احمد حسنی هرمزآبادی رنجبر دانشگاه سراسری تبریز علی اصغر حلبی دانشگاه ازاد واحد تهران مرکز 2021 8 10 Rawdat al- Mulûk is a book belonging to the ninth century AH by an unknown author; it is a literary book on practical wisdom. The book, like most of other books on ethics written after Khajeh Nasir al-Din al-Tusi, is basically an imitation or adaptation of the Nasirean Ethics. The Shi’aauthor of the book knew literature and Arabic, and was interested in technical prose, and he intended to compile a book on ethics. Although, comparing other similar works, this book cannot be considered as prominent and distinguished, in writing this book, he has done his best and usedhis good taste. The book was written in the late Timuridera. Even though, authoring the books on ethics by Shi’a writers of that time has not been unprecedented, it can be considered one of the first, or perhaps the first known examples of the books on ethicswritten in literary form by Shi’a authors and presented to a Shia court. The book has been hidden for a long time since its completion, and the only well-known surviving manuscript of it was transcribed 160 years ago. Since for carrying out research in disciplines such as ethics and literature, we are required to review and critique all the old surviving works of these disciplines, the book needed to be critically edited. Considering that there is only a single edition of this manuscript, this was done by a scientific deductive method and using known sources of the text. «روضةالملوک» را مؤلفی ناشناخته در قرن نهم هجری و در حکمت عملی و با شیوه‎ای ادبی نوشته است. کتاب، به مانند عموم کتب اخلاقی‎ای که بعد از خواجه نصیرالدین طوسی تألیف شده‎اند، به تقلید یا اقتفای «اخلاقِ ناصری» خواجه شکل گرفته است. مؤلفِ کتاب -که پیرو مذهب تشیع بوده- بهره‌ای از ادبیت و عربیت داشته و با شیفتگی‌ای که نسبت به نثر فنی داشته، خواسته است کتابی اخلاقی ترتیب دهد. کارِ وی را در میان دیگر آثار مشابه، نمی‌توان شاخص دانست، اما در این راه نهایت ذوق و سلیقه را به کار برده است. کتاب در اواخر عصر تیموری نوشته شده و هرچند تا آن زمان، تألیف کتب اخلاق در میان نویسندگان شیعی بی‎سابقه نبوده، می‌توان این کتاب را یکی از نخستین، یا شاید هم نخستین نمونه شناخته‌شده از تألیفات اخلاقی پیروان این مذهب دانست که به شکل ادبی پرداخته و به یک دربار شیعی تقدیم شده است. کتاب از زمان نگارش تا مدتی مدید در پردۀ اختفا بوده و تنها نسخۀ بازمانده و شناخته‌شدۀ آن، نسخه‌ای است که 160 سال پیش، رونویسی شده است. چون در تحقیقات رشته‌هایی مانند اخلاق و ادبیات، ملزم به نقد و بررسی همۀ آثار به‎جامانده از گذشتۀ این رشته‎ها هستیم، لازم بود کتاب به تصحیح انتقادی برسد. این امر با کمک مأخذ شناخته‌شدۀ متن، و با توجه به تک‌نسخه بودن آن، به روش قیاسی انجام گرفته است. http://literature.ihss.ac.ir/fa/Article/Download/19995